Cel badania Pakiet ma na celu jednoczesne oznaczenie w surowicy przeciwciał IgA i IgG przeciwko endomysium (EMA) oraz przeciwciał anty‑retikulinowych (ARA). Uzyskane wyniki wspierają diagnozę celiakii, identyfikację niedoboru IgA oraz ocenę współistniejących chorób autoimmunologicznych.
Wskazania kliniczne objawy sugerujące celiakię – biegunka, wzdęcia, utrata masy ciała, niedobory mikro‑ i makroelementów; przewlekłe dolegliwości żołądkowo‑jelitowe u osób z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi; rozpoznanie celiakii u pacjentów z selektywnym niedoborem IgA, u których test tTG IgA może dawać wynik fałszywie ujemny; monitorowanie skuteczności diety bezglutenowej po potwierdzeniu choroby; ocena ryzyka dodatkowych chorób autoimmunologicznych, np.
cukrzycy typu 1, choroby tarczycy, zapalenia wątroby; badanie w ramach kompleksowej oceny immunologicznej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Materiał biologiczny surowica pobrana z żyły obwodowej – minimum 5 ml, po odwirowaniu próbki. Metoda Przeciwciała są wykrywane metodą immunoenzymatyczną ELISA. W teście wykorzystuje się wysoko czyste antygeny endomysialne oraz retikulinowe, co zapewnia wysoką czułość (≈ 95 % dla EMA IgA) i specyficzność (≈ 98 %).
Analiza przeprowadzana jest równocześnie dla izotypów IgA i IgG, co umożliwia pełną ocenę odpowiedzi immunologicznej, także u osób z niedoborem IgA. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagany post przed pobraniem krwi. W celu uzyskania wiarygodnych wyników u pacjentów podejrzewających celiakię zaleca się spożywanie diety zawierającej gluten (minimum 10 g/dzień) przez co najmniej 14 dni przed pobraniem próbki.
Interpretacja wyników EMA IgA dodatnie – silny wskaźnik celiakii; potwierdzenie wymaga biopsji jelita cienkiego. EMA IgG dodatnie – sugeruje celiakię u osób z niedoborem IgA lub w sytuacji, gdy IgA jest ujemne, a objawy kliniczne wskazują na chorobę. ARA IgA/IgG dodatnie – wspomagają diagnostykę celiakii, zwłaszcza w połączeniu z dodatnim EMA lub tTG.
Wyniki ujemne – nie wykluczają celiakii, szczególnie przy krótkotrwałym stosowaniu diety bezglutenowej lub w bardzo wczesnym stadium choroby. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD i inne) Badania epidemiologiczne wykazują zwiększoną częstość występowania chorób autoimmunologicznych, w tym celiakii, u osób z autyzmem oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.