Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgG i IgM skierowanych przeciwko drobnoustrojom Ehrlichia spp. Obecność IgM wskazuje na niedawne zakażenie (zwykle w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni), natomiast wykrycie IgG świadczy o przebytej infekcji lub późniejszej fazie choroby. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące chorobę przenoszoną przez kleszcze: gorączka, bóle głowy, dreszcze, wysypka, bóle mięśni i stawów.
Zmiany hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia oraz podwyższone enzymy wątrobowe. Pacjenci z autyzmem (ASD) lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których podejrzewa się wpływ infekcji kleszczowych na układ immunologiczny i nasilenie objawów neurobehawioralnych. Kontrola skuteczności terapii antybiotykowej oraz ocena serokonwersji po zakończeniu leczenia.
Badania przesiewowe w grupach wysokiego ryzyka: pracownicy leśni, myśliwi, żołnierze, osoby spędzające dużo czasu na terenach zalesionych. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły – 5 – 10 ml krwi, po odwirowaniu. Metoda Wykrywanie przeciwciał odbywa się najczęściej przy użyciu technik immunologicznych, takich jak ELISA (test enzymowo‑immunologiczny) lub IFA (pośrednia immunofluorescencja).
Testy te charakteryzują się wysoką czułością (≥95 %) i swoistością (≥98 %), co pozwala na jednoczesne oznaczenie klas IgG i IgM. W niektórych laboratoriach stosuje się dodatkowo immunoblot w celu potwierdzenia wyniku. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu. Zaleca się pobranie próbki przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub po odstawieniu leków immunosupresyjnych na co najmniej 48 h, aby uniknąć fałszywych wyników.
W razie ostrej choroby można pobrać próbkę w dowolnym momencie, ale interpretacja wyników powinna uwzględniać ewentualny okres okna serologicznego. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – bardzo wczesna, ostre zakażenie. IgM dodatnie, IgG dodatnie – aktualne zakażenie w fazie przejściowej. IgM ujemne, IgG dodatnie – przebyte zakażenie lub późna faza choroby; przeciwciała mogą utrzymywać się przez miesiące, a nawet lata.
Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na aktualne lub przeszłe zakażenie; przy wysokim ryzyku klinicznym wskazane jest powtórzenie testu po 2‑3 tygodniach lub zastosowanie metod molekularnych (np. Ograniczenia i uwagi W pierwszych 7‑10 dniach od zakażenia może wystąpić tzw. okno serologiczne, co skutkuje wynikiem fałszywie ujemnym. W takich sytuacjach zaleca się powtórzenie badania lub wykonanie testu PCR, który wykrywa DNA patogenów.