Cel badania Test wykrywa i ilościowo określa przeciwciała klasy IgM oraz IgG skierowane przeciwko wirusowi Epsteina‑Barr (EBV). Analiza pozwala odróżnić infekcję pierwotną (akutną), przeszłą oraz brak ekspozycji na wirusa.
Wskazania kliniczne objawy typowe dla mononukleozy zakaźnej – gorączka, powiększone węzły chłonne, zapalenie gardła, powiększenie wątroby lub śledziony; niejasne gorączki, przewlekłe zmęczenie, bóle mięśniowo‑stawowe; diagnozowanie i monitorowanie zespołów PANS oraz PANDAS, w których EBV może działać jako czynnik wyzwalający; ocena statusu immunologicznego przed zabiegami transplantacyjnymi, w chorobach autoimmunologicznych lub przy terapii immunosupresyjnej; badanie w ciąży w celu wykluczenia ryzyka przeniesienia zakażenia na płód; analiza w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy istnieje podejrzenie wpływu infekcji EBV na procesy neurozapalne.
Materiał biologiczny Do testu wykorzystuje się surowicę lub osocze pobrane z żyły obwodowej (5‑10 ml krwi). Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą. Metoda Przeciwciała oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Testy są jakościowo‑ilościowe, podając wynik jako „ujemny”, „pozytywny” oraz, w zależności od producenta, wartość liczbową w jednostkach IU/ml wraz z zakresem referencyjnym. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna podaż przed pobraniem krwi.
Pacjent powinien jednak unikać przyjmowania immunoglobulin, preparatów zawierających przeciwciała lub produktów zawierających heterofilne przeciwciała w ciągu co najmniej 4 tygodni przed badaniem, gdyż mogą one zakłócić wynik. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na wczesną fazę pierwotnej infekcji EBV (zwykle 1‑3 tygodnie od pojawienia się objawów).
IgM dodatnie, IgG dodatnie – oznacza niedawno przebywaną infekcję lub fazę przejściową, w której oba przeciwciała są obecne jednocześnie. IgM ujemne, IgG dodatnie – świadczy o przeszłej infekcji i nabytej odporności, przeciwciała IgG utrzymują się zazwyczaj przez całe życie. IgM ujemne, IgG ujemne – brak dowodów na zakażenie EBV; może to oznaczać wczesne stadium przed wytworzeniem przeciwciał lub brak ekspozycji. W sytuacjach niejednoznacznych (np.