Cel badania Analiza ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał skierowanych przeciwko dwuniciowemu DNA (anti‑dsDNA) w surowicy krwi. Przeciwciała te są wysoce specyficzne dla toczenia rumieniowatego układowego (TRU) i służą zarówno diagnostyce, jak i prognozowaniu przebiegu choroby (ICD: DNA‑DS). Wskazania kliniczne Potwierdzenie lub wykluczenie toczenia rumieniowatego układowego w przypadku objawów klinicznych.
Ocena bieżącej aktywności choroby – podwyższone miano anty‑dsDNA koreluje z nasileniem objawów. Monitorowanie ryzyka zajęcia nerek (kłębuszkowe zapalenie nerek) oraz ocena odpowiedzi na terapie immunosupresyjne. Diagnostyka różnicowa w innych chorobach autoimmunologicznych, w których mogą występować przeciwciała anty‑dsDNA (np.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, test może pomóc w identyfikacji współistniejących procesów autoimmunologicznych, które mogą wpływać na przebieg i nasilenie objawów neuropsychiatrycznych. Materiał biologiczny Do analizy wymagana jest surowica krwi pobrana z żyły. Próbka powinna zostać odwirowana i oddzielona od osocza w ciągu 2 godzin od pobrania, a następnie przechowywana w temperaturze ≤ ‑20 °C do momentu przeprowadzenia testu.
Metoda Test przeprowadzany jest metodą immunofluorescencji pośredniej (IF). Na szkiełku umieszcza się preparat zawierający dwuniciowe DNA, następnie dodaje się rozcieńczoną surowicę pacjenta. Jeśli w surowicy obecne są przeciwciała anty‑dsDNA, wiążą się one z DNA, a następnie są wykrywane przy pomocy drugorzędowego przeciwciała znakowanego fluorochromem.
Obserwację wykonuje się pod mikroskopem fluorescencyjnym, co umożliwia określenie zarówno obecności, jak i intensywności sygnału. Interpretacja wyników Wynik podawany jest jako stężenie w IU/ml lub jako tytuł. Negatywny wynik (poniżej ustalonego progu) wskazuje na brak istotnych ilości przeciwciał anty‑dsDNA, co zmniejsza prawdopodobieństwo aktywnego TRU. Pozytywny wynik (powyżej progu) potwierdza obecność przeciwciał, które: Występują u około 50 % pacjentów z TRU.
Są silnie skorelowane z aktualną aktywnością choroby oraz z ryzykiem zajęcia nerek. Ich spadek w trakcie leczenia świadczy o skuteczności terapii immunosupresyjnej. Wysokie miano anty‑dsDNA może sygnalizować rozwijające się zapalenie kłębuszków nerkowych i wymaga dalszej oceny nefrologicznej. Przygotowanie pacjenta Pobranie krwi nie wymaga specjalnych restrykcji dietetycznych, jednak zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania.