Cel badania Test ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko deamidowanym peptydom gliadyny (oznaczanym jako GAF‑3X). Obecność tych immunoglobulin świadczy o aktywnej reakcji immunologicznej na gluten. Wskazania kliniczne Diagnostyka celiakii, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem IgA lub w przypadkach, gdy testy IgA dają wynik niejednoznaczny. Rozpoznanie nietropikalnej (sprue nietropikalnej) enteropatii glutenowej u dorosłych.
Potwierdzenie dermatitis herpetiformis – skórnej postaci celiakii. Monitorowanie skuteczności diety bezglutenowej oraz wykrywanie przypadkowego spożycia glutenu. Ocena możliwej nadwrażliwości na gluten w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym u osób ze spektrum autyzmu, u których nietolerancja glutenu może wpływać na objawy neurologiczne i behawioralne. Materiał biologiczny Do analizy używa się 5 ml pełnej krwi pobranej do probówki bez antykoagulantu.
Po pobraniu próbka musi zostać odwirowana, a uzyskana surowica przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i poddana badaniu nie później niż w ciągu 48 h. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnej diety, lecz w celu oceny przestrzegania diety bezglutenowej zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od produktów zawierających gluten przez minimum 14 dni przed pobraniem próbki.
Metoda analityczna Badanie przeprowadzane jest metodą półilościowej immunofluorescencji pośredniej. Na szkiełku nakłada się antygeny GAF‑3X, następnie dodaje się surowicę pacjenta. Powstały kompleks przeciwciało‑antygen jest wykrywany przy użyciu znakowanego przeciwciała fluorescencyjnego, co pozwala na określenie zarówno obecności, jak i przybliżonego poziomu IgG przeciwko deamidowanym peptydom gliadyny.
Metoda charakteryzuje się czułością w granicach 90‑95 % i swoistością 85‑90 % w populacji z podejrzeniem celiakii. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wskazuje na obecność przeciwciał IgG przeciwko deamidowanym peptydom gliadyny. Jest to silny wskaźnik celiakii lub innej postaci nadwrażliwości na gluten.
Pozytywny rezultat powinien skłonić do dalszej oceny endoskopowej i pobrania biopsji jelita cienkiego, a także do porównania z wynikami testów IgA przeciwko transglutaminazie tkankowej. Wynik ujemny – nie wyklucza całkowicie celiakii, zwłaszcza w początkowych stadiach choroby lub przy bardzo ograniczonym spożyciu glutenu. W sytuacji silnego podejrzenia klinicznego zaleca się powtórzenie badania po okresie bezglutenowym lub wykonanie dodatkowych testów serologicznych (np.