Cel badania Pomiar ilości przeciwciał IgG, zwanych przeciwciałami P, skierowanych przeciwko toksynie wytwarzanej przez Corynebacterium diphtheriae. Wynik pozwala zweryfikować skuteczność przyjętej szczepionki przeciw błonicy oraz określić potrzebę podania dawki przypominającej. Wskazania kliniczne Kontrola odporności po zakończeniu podstawowego cyklu szczepień DTaP/Tdap (zwykle 1‑2 miesiące po ostatniej dawce).
Ocena ochrony u osób z podwyższonym ryzykiem niewystarczającej odpowiedzi immunologicznej: pacjenci po przeszczepach, poddani immunosupresji, choroby autoimmunologiczne. Rozpoznanie przebytej naturalnej infekcji błonicą w sytuacjach klinicznych (np. objawy zapalenia gardła, zwapnienia w krtani). Przygotowanie do wyjazdu w rejony, w których błonica występuje sporadycznie lub epidemicznie.
Monitorowanie statusu immunologicznego u dzieci i dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których odpowiedź na szczepienia może być zmieniona. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (5‑10 ml krwi). Próbka powinna być pobrana w probówce bez antykoagulantu (dla surowicy) lub z heparyną (dla osocza) i natychmiast odwirowana. Unikać pobierania przy aktywnej infekcji lub w stanie silnego zapalenia, które mogą fałszować wynik.
Metoda Analiza prowadzona jest najczęściej metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką chemiluminescencji. W teście antygen błonicy jest przytwierdzony do powierzchni płytki, a przeciwciała IgG z próbki wiążą się z tym antygenem. Po dodaniu podłoża enzymatycznego (lub chemiluminescencyjnego) powstaje sygnał proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Wynik wyrażany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub w jednostkach specyficznych dla danego zestawu testowego.
Interpretacja wyników > 0,1 IU/ml (lub wartość progowa ustalona przez laboratorium) – uznawane za dowód ochrony przed błonicą; odpowiedź immunologiczna jest pozytywna. ≤ 0,1 IU/ml – wskazuje na brak ochrony; zaleca się podanie dawki przypominającej szczepionki. 0,05‑0,1 IU/ml) wymagają indywidualnej oceny klinicznej, ewentualnego powtórzenia szczepienia oraz kontroli po 4‑6 tygodniach.
Wynik poniżej progu może być także wynikiem nieprawidłowego pobrania próbki (hemoliza, niewłaściwe przechowywanie). Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagane specjalne przygotowanie. Pobranie krwi odbywa się w standardowych warunkach. Najlepiej, aby pacjent nie był w fazie ostrej infekcji i nie przyjmował w dniu pobrania leków immunosupresyjnych, które mogłyby wpłynąć na wynik.