Cel badania Serologiczne oznaczenie przeciwciał IgG i IgM przeciw Chlamydia trachomatis w surowicy krwi. Obecność IgM wskazuje na niedawno nabyte zakażenie, natomiast IgG świadczy o przebytej lub utrzymującej się infekcji. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące zakażenie C. trachomatis u dzieci i dorosłych, takie jak zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, zapalenie przydatków, zapalenie spojówek.
Kontrola skuteczności leczenia oraz monitorowanie statusu immunologicznego po potwierdzonym zakażeniu. Badania przesiewowe w grupach wysokiego ryzyka: niepłodność, powikłania ciąży, noworodki z podejrzeniem zakażenia wrodzonego. Ocena możliwego udziału infekcji C. trachomatis w patogenezie zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu (ASD) oraz innych zaburzeń rozwojowych. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (2‑5 ml krwi).
Próbka powinna być pobrana po 12‑14 godzinach od ostatniego posiłku; należy unikać hemolizy i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Na powierzchni mikropłytki utrwalone są wysokosprawne antygeny C. Po dodaniu surowicy przeciwciała IgG i IgM wiążą się z antygenem, a następnie są wykrywane przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego.
Odczyt absorbancji w spektrofotometrze pozwala na ilościowe określenie poziomu przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wczesna faza zakażenia (zwykle 1‑2 tygodnie od ekspozycji). IgM dodatnie, IgG dodatnie – aktywne zakażenie trwające od kilku tygodni do kilku miesięcy. IgM ujemne, IgG dodatnie – przebyta infekcja lub stan nosicielstwa przewlekłego.
Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na aktualną lub przeszłą infekcję; przy wysokim ryzyku zaleca się powtórzenie badania po 2‑3 tygodniach. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) w ciągu 24 h, które mogą modulować odpowiedź immunologiczną. Nie jest wymagana specjalna dieta, jednak pobranie próbki rano po nocnym poście zmniejsza zmienność biologiczną.
Związek z autyzmem i zaburzeniami neurorozwojowymi Badania epidemiologiczne sugerują, że zakażenie C. trachomatis w okresie prenatalnym lub wczesnodziecięcym może oddziaływać na rozwój mózgu, zwiększając ryzyko wystąpienia zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD. Włączenie serologii przeciwko C. trachomatis do panelu diagnostycznego osób z ASD umożliwia identyfikację potencjalnych czynników infekcyjnych, które mogą wymagać dodatkowej interwencji medycznej lub monitorowania.