Cel badania Badanie ma na celu identyfikację i ilościowe oznaczenie przeciwciał IgG przeciwko Chlamydia psittaci w surowicy. Obecność tych immunoglobulin świadczy o wcześniejszej ekspozycji na drobnoustroj lub o trwającej infekcji, co jest niezbędne przy diagnozowaniu psittacozu oraz przy ocenie możliwego wpływu zakażenia na układ nerwowy. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące psittacozy – gorączka, kaszel, zapalenie płuc, a także objawy neurologiczne (np.
bóle głowy, zaburzenia świadomości). Badanie przesiewowe u osób mających stały kontakt z ptakami (hodowcy, pracownicy weterynarii, właściciele ptaków domowych). Ocena historii zakażeń u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), gdzie infekcje mogą pełnić rolę czynnika wyzwalającego. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po zakończeniu terapii antybiotykowej.
Wspomaganie diagnostyki różnicowej w przypadkach przewlekłych zapaleń płuc lub niejasnych objawów neurologicznych. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – 2,5–5 ml krwi. Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, a analiza przeprowadzona najpóźniej w ciągu 48 h od pobrania. Metoda Wykrywanie przeciwciał IgG odbywa się najczęściej metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji pośredniej (IFA).
Testy wykorzystują wysoko czyste antygeny C. psittaci przytwierdzone do podłoża, które wiążą się z przeciwciałami obecnymi w próbce. peroksydazy) lub fluorescencyjnego znacznika uzyskuje się sygnał proporcjonalny do stężenia IgG, który jest odczytywany spektrofotometrycznie lub mikroskopowo. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna głodówka ani unikanie leków.
Pacjent powinien poinformować laboratorium o aktualnym przyjmowaniu antybiotyków oraz o ewentualnych szczepieniach, które mogą wpływać na wynik testu. Próbka powinna być transportowana w temperaturze pokojowej (do 24 h) lub w lodówce (do 48 h). Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; najczęściej oznacza brak wcześniejszej ekspozycji lub bardzo wczesną fazę zakażenia, zanim doszło do wytworzenia IgG (ok.
Wynik dodatni – niski poziom – wykryto niskie miano przeciwciał; sugeruje przebyte zakażenie w przeszłości, które już ustąpiło, lub wczesną konwersję serologiczną. Wynik dodatni – wysoki poziom – podwyższone stężenie IgG; może wskazywać na niedawną lub trwającą infekcję, zwłaszcza w połączeniu z objawami klinicznymi. Wartość odcięcia – ustalana indywidualnie przez laboratorium; interpretacja wymaga uwzględnienia możliwej krzyżowej reaktywności z innymi gatunkami Chlamydia (np.