Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał typu IgG skierowanych przeciwko antygenom Chlamydia pneumoniae oraz Chlamydia trachomatis. Obecność IgG świadczy o wcześniejszej ekspozycji organizmu na te patogeny i umożliwia ocenę, czy doszło do przebytego lub trwającego zakażenia. Wskazania kliniczne Podejrzenie infekcji dróg oddechowych wywołanej C. atypowe zapalenie płuc, nawracające zapalenie oskrzeli.
Rozpoznanie lub wykluczenie zakażenia układu moczowo‑płciowego wywołanego C. zapalenie szyjki macicy, zapalenie cewki moczowej, zapalenie przydatków. Ocena immunologiczna u pacjentów z przewlekłymi objawami neurologicznymi, w tym u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których zakażenie Chlamydia może nasilać proces zapalny w ośrodkowym układzie nerwowym.
Monitorowanie skuteczności terapii antybiotykowej w przypadkach przewlekłego lub nawracającego zakażenia. Wspomaganie diagnostyki różnicowej w stanach o podwyższonym poziomie markerów zapalnych, kiedy konieczne jest wykluczenie przyczyn bakteryjnych. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (5–10 ml krwi). Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h przed analizą.
Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencję pośrednią. Antygeny Chlamydia są przytwierdzone do powierzchni płytki, a następnie z dodatkiem surowicy pacjenta dochodzi do specyficznego wiązania przeciwciał IgG. Po dodaniu enzymatycznego podłoża uzyskuje się sygnał optyczny, który jest przeliczany na jednostki międzynarodowe (IU) lub stosunek optyczny (OD) względem kontrolnego.
Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga postu; pobranie krwi może odbyć się w dowolnym czasie dnia. Zaleca się odczekać co najmniej 4 tygodnie po podaniu immunoglobulin, surowicy lub szczepionek, aby uniknąć fałszywie dodatnich wyników. U dzieci pobranie krwi powinno być wykonane zgodnie z wytycznymi pediatrycznymi, z uwzględnieniem minimalnej objętości próbki. Interpretacja wyników Negatywny (IgG poniżej dolnego progu) – brak dowodów na wcześniejszą ekspozycję na C.
Pozytywny o niskim poziomie – wskazuje na przeszłą, najprawdopodobniej zamkniętą infekcję; w razie potrzeby można zlecić jednoczesne oznaczenie IgM w celu oceny aktualności zakażenia. Pozytywny o wysokim poziomie – sugeruje niedawne lub trwające zakażenie; rekomendowane jest potwierdzenie testem IgM oraz, w razie wątpliwości, metodą molekularną (np.