Cel badania Badanie serologiczne oznacza w surowicy krwi przeciwciała IgG skierowane przeciwko bakterii Chlamydia pneumoniae. Obecność IgG pojawia się zazwyczaj po 2‑3 tygodniach od zakażenia, osiąga szczyt w okolicach 6‑8 tygodnia i może utrzymywać się przez miesiące, a nawet lata, co pozwala rozpoznać przeszłą ekspozycję na patogen. Wskazania kliniczne Rozpoznanie przyczyn atypowego zapalenia płuc, gdy obrazy radiologiczne są niejednoznaczne.
Ocena historii infekcji u pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc, immunosupresją lub zwiększonym ryzykiem powikłań. Monitorowanie osób, u których przebyta infekcja może nasilać objawy neurologiczne, w tym u pacjentów z autyzmem (ASD) lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Wyjaśnienie nawracających objawów układu oddechowego – przewlekły kaszel, zapalenie zatok, przewlekła oskrzelowa choroba zapalna.
Wspomaganie decyzji terapeutycznych w przypadkach podejrzenia współistniejących infekcji bakteryjnych. Kto powinien wykonać? Osoby starsze oraz pacjenci hospitalizowani długotrwale, u których ryzyko infekcji jest podwyższone. Pacjenci po chemioterapii, przy chorobach autoimmunologicznych lub innym stanie immunosupresyjnym. Osoby z niejasnym obrazem radiologicznym płuc lub nietypowymi objawami oddechowymi (suchy, przewlekły kaszel, brak wysokiej gorączki).
Pacjenci z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których podejrzewa się wpływ infekcji układu oddechowego na nasilenie objawów neurobehawioralnych. Metoda Serologiczne oznaczenie IgG wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) na surowicy pobranej z żyły. Próbka jest umieszczana w probówce bez antykoagulantu, następnie po wirowaniu uzyskuje się czystą surowicę, którą poddaje się analizie.
Wynik podawany jest jako stosunek optyczny (S/CO) lub w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) zgodnie z wytycznymi producenta. Interpretacja wyników IgG ujemny – brak dowodów na przebyte zakażenie lub bardzo wczesny etap infekcji, kiedy przeciwciała nie zdążyły jeszcze się wykształcić. IgG dodatni – wskazuje na przeszłą ekspozycję na Chlamydia pneumoniae. Stałe, wysokie poziomy mogą sugerować utrwaloną infekcję lub nawrót.
IgG dodatni + IgM lub IgA dodatni – sugeruje aktualną lub niedawno przebyta infekcję; w takim przypadku zaleca się dodatkowe badania mikrobiologiczne (np. posiew plwociny, PCR z wymazu z gardła). Wzrost tytułu IgG w serii kontrolnej (np. po 2–3 tygodniach) potwierdza aktywność infekcyjną. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczny post.