Cel badania Test ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgG i IgM przeciwko bakteriowi Chlamydia pneumoniae. Obecność IgG świadczy o przebytej w przeszłości infekcji, natomiast wykrycie IgM wskazuje na aktualny lub bardzo wczesny etap zakażenia. Badanie jest oznaczone kodem ICD CHLAPGM. Wskazania kliniczne Utrzymujące się lub nawracające objawy układu oddechowego (np. przewlekły kaszel, duszność, gorączka) bez wyraźnej etiologii.
Nietypowe zapalenie płuc, które nie reaguje na standardowe schematy antybiotykoterapii. Objawy ogólnoustrojowe sugerujące infekcję atypową – bóle stawów, wysypka, zmęczenie. Ocena możliwego udziału zakażenia w zespołach neuropsychiatrycznych, takich jak PANS, PANDAS, czy zaburzenia neurorozwojowe w tym autyzm (ASD), gdzie C. pneumoniae może wywoływać neurozapalny proces.
Przygotowanie do terapii immunomodulującej lub ocena statusu immunologicznego przed interwencjami leczniczymi. Materiał biologiczny Surowica krwi – pobranie 2 ml krwi żylnej przy użyciu probówki bez dodatku antykoagulantu. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką chemiluminescencji (CLIA). Obie metody wykorzystują wysoko specyficzne antygeny C.
pneumoniae przyłączone do nośnika, co pozwala na wiarygodne oznaczenie zarówno IgG, jak i IgM. Testy charakteryzują się czułością >95 % i swoistością >98 % przy odpowiedniej kontroli jakości. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga głodówki – próbka może być pobrana w dowolnym czasie dnia. Zaleca się unikanie przyjmowania antybiotyków (np. makrolidów, tetracyklin) na co najmniej 48 h przed pobraniem krwi, ponieważ mogą one obniżać poziom przeciwciał.
W przypadku ostatniej podania immunoglobulin lub terapii immunosupresyjnej należy odczekać minimum 4 tygodnie przed wykonaniem testu. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na bardzo wczesną fazę zakażenia (pierwsze 2‑4 tygodnie od narażenia). IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje aktywną lub niedawno zakończoną infekcję, przy jednoczesnym wytworzeniu przeciwciał pamięciowych.
IgM ujemne, IgG dodatnie – dowód przeszłej ekspozycji i uzyskania odporności; brak aktualnej infekcji. Oba przeciwciała ujemne – brak wykrywalnej odpowiedzi serologicznej; nie wyklucza bardzo wczesnego zakażenia przed pojawieniem się przeciwciał. Znaczenie w diagnostyce ASD i zaburzeń neurorozwojowych Badania wykazały, że przewlekłe zakażenia atypowe, w tym Chlamydia pneumoniae, mogą wywoływać trwały stan zapalny o charakterze neuroimmunologicznym.