Cel badania Serologiczne oznaczenie przeciwciał IgA, IgG i IgM przeciwko Chlamydia pneumoniae w surowicy krwi ma na celu ustalenie, czy doszło do niedawnego zakażenia, przeszłego kontaktu lub utrzymującej się odpowiedzi immunologicznej. Badanie jest przydatne w diagnostyce infekcji dróg oddechowych oraz w ocenie możliwego wkładu infekcji w zaburzenia neuroimmunologiczne, w tym w spektrum autyzmu (ASD) oraz zespołach PANS/PANDAS.
Wskazania kliniczne ostre i przewlekłe zakażenia układu oddechowego, takie jak atypowe zapalenie płuc, nawracający kaszel czy zapalenie zatok; objawy ogólne sugerujące infekcję: przewlekłe zmęczenie, bóle głowy, gorączka o nieznanym pochodzeniu; zaburzenia neuropsychiatryczne o niejasnej etiologii, w szczególności u pacjentów z ASD, PANS lub PANDAS; monitorowanie skuteczności terapii antybiotykowej skierowanej przeciw Chlamydia pneumoniae; rozszerzona ocena przyczyn stanów zapalnych o podłożu immunologicznym w kontekście zaburzeń neurorozwojowych.
Materiał biologiczny surowica – 2–5 ml krwi pobranej żylnej, po odwirowaniu i oddzieleniu osocza. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagane specjalne przygotowanie, nie ma konieczności pozostawania na czczo. Zaleca się jednak, aby pacjent nie przyjmował antybiotyków, leków immunosupresyjnych ani kortykosteroidów w ciągu co najmniej 48 h przed pobraniem próbki, gdyż mogą one zafałszować wynik serologiczny.
Metoda Badanie przeprowadza się przy użyciu techniki immunoenzymatycznej (ELISA) lub immunofluorescencji. Na powierzchnię płytki mikrotitracyjnej są adsorbowane wyspecjalizowane antygeny Chlamydia pneumoniae. Przeciwciała obecne w surowicy wiążą się z tymi antygenami, a następnie są wykrywane przy pomocy enzymatycznego podłoża (w ELISA) lub znakowanego przeciwciała fluorescencyjnego (w immunofluorescencji).
Wynik podawany jest w jednostkach jednostkowych (IU/ml) lub jako stosunek do wartości granicznej (OD/KO). Interpretacja wyników IgM + – wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję, najczęściej w ciągu ostatnich 2–4 tygodni. IgG + – świadczy o przeszłym kontakcie z patogenem; podwyższony poziom może utrzymywać się przez wiele lat.
IgA + – odzwierciedla odpowiedź śluzowo‑nabłonkową, charakterystyczną dla zakażeń dróg oddechowych; podwyższony poziom może sugerować przewlekłe lub nawracające narażenie. Wzorzec IgM‑+, IgG‑+, IgA‑+ sugeruje aktywną infekcję z rozwijającą się odpowiedzią immunologiczną. Wzorzec IgM‑–, IgG‑+, IgA‑+ może oznaczać przeszłą infekcję, przy której utrzymuje się odpowiedź śluzowo‑nabłonkowa.