Cel badania Badanie P‑ciała p/Candida albicans IgM służy do oznaczenia stężenia immunoglobulin klasy IgM skierowanych przeciwko antygenom Candida albicans. Obecność tych przeciwciał jest markerem niedawnej ekspozycji na drożdże i może wskazywać na aktywny lub właśnie zakończony proces infekcyjny.
Wskazania kliniczne objawy sugerujące kandydozę, takie jak przewlekłe zapalenie pęcherza, zmiany skórne, infekcje błon śluzowych; częste infekcje grzybicze u osób z osłabioną odpornością (np.
po chemioterapii, w chorobach autoimmunologicznych); monitorowanie równowagi mikroflory jelitowej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, u których obserwuje się dysbiozę bakteryjno‑grzybową; ocena ryzyka rozwoju kandydozy po długotrwałym stosowaniu antybiotyków lub hormonalnej antykoncepcji; badanie w ramach zespołu przewlekłego zmęczenia, nietolerancji pokarmowych oraz innych stanów związanych z zaburzeniami mikrobiomu.
Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: surowica uzyskana z krwi obwodowej (próbka pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu); Przygotowanie: nie wymaga postu; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania suplementów przeciwgrzybiczych w ciągu 48 h przed pobraniem krwi. Metoda Analiza oparta jest na technice immunoenzymatycznej ELISA.
Na płytce mikrotestowej utrwalone są specyficzne antygeny Candida albicans, które wiążą przeciwciała IgM obecne w surowicy. Po dodaniu podłoża enzymatycznego powstaje sygnał optyczny, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia badanych przeciwciał. Interpretacja wyników Wartość podwyższona – sugeruje aktualny lub niedawny rozrost Candida albicans. Wymaga dalszej oceny klinicznej i, w razie potrzeby, leczenia przeciwgrzybiczego.
Wartość w normie – brak dowodów na niedawną infekcję. Nie wyklucza jednak przewlekłej kandydozy, w której dominują przeciwciała IgG. Wynik niejednoznaczny – może wynikać z krzyżowej reaktywności z innymi drożdżakami (np. Candida glabrata) lub zbyt wczesnego pobrania próbki po ekspozycji. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się dysbiozę jelitową, w tym nadmierny wzrost drożdży.