Cel badania Test służy do wykrycia oraz ilościowego oznaczenia przeciwciał skierowanych przeciwko cząsteczce C1q – jednemu z kluczowych elementów klasy klasycznego szlaku dopełniaczowego. Podwyższone stężenie anty‑C1q jest silnie powiązane z aktywnością chorób autoimmunologicznych, a także może odzwierciedlać zaburzenia immunologiczne obserwowane u niektórych pacjentów z autyzmem i pokrewnymi zespołami.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie tocznia rumieniowatego układowego (SLE), szczególnie w kontekście zajęcia nerek (lupus nephritis). Ocena ryzyka nawrotu zapalenia nerek u pacjentów już rozpoznanych ze SLE. Wspomaganie diagnozy innych schorzeń autoimmunologicznych, w których aktywowany jest układ dopełniaczowy (np. choroby tkanki łącznej, zapalenia naczyń).
Badanie przy podejrzeniu nieprawidłowości immunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi – autyzmem (ASD), zespołem PANS lub PANDAS. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żywej krwi – 5 – 10 ml. Przygotowanie pacjenta Próba nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych, jednak zaleca się pobranie krwi po co najmniej 8‑godzinnym poście, aby zminimalizować ewentualny wpływ posiłku na parametry biochemiczne.
Po pobraniu krew powinna być odwirowana w ciągu 2 godzin, a surowica odseparowana i przechowywana w temperaturze –20 °C lub niższej do czasu analizy. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Na powierzchnię płytki moczowej jest adsorbowany antygen C1q. Po dodaniu surowicy, obecne w niej przeciwciała anty‑C1q wiążą się z tym antygenem.
Następnie stosuje się znakowane enzymatycznie przeciwciało wtórne, które pozwala na uzyskanie sygnału optycznego proporcjonalnego do ilości przeciwciał w próbce. Wynik jest przeliczany na jednostki międzynarodowe (U/ml) przy użyciu krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Wynik ujemny (≤ 20 U/ml) – brak klinicznie istotnego poziomu anty‑C1q; nie wyklucza jednak wczesnej fazy choroby.
Wynik dodatni (≥ 20 U/ml) – podwyższona koncentracja przeciwciał, co w kontekście SLE sugeruje zwiększone ryzyko zajęcia nerek i może korelować z nasileniem objawów. Wysokie wartości (> 100 U/ml) – wskazują na aktywną fazę zapalenia nerek lub ciężką postać choroby autoimmunologicznej; wymaga dalszej oceny klinicznej i dodatkowych badań laboratoryjnych. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać pełen obraz kliniczny, wyniki innych testów (np.