Cel badania Badanie ma na celu wykrycie oraz ilościową ocenę przeciwciał klasy IgG i IgM skierowanych przeciwko charakterystycznym antygenom Borrelia burgdorferi.
Dzięki zastosowaniu platformy recomBead możliwe jest precyzyjne zmierzenie poziomu odpowiedzi immunologicznej, co jest przydatne przy rozpoznawaniu boreliozy w fazie ostrej, przewlekłej oraz przy ocenie ewentualnych współistniejących infekcji u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak ASD, PANS czy PANDAS.
Wskazania kliniczne Potwierdzenie zakażenia Borrelia burgdorferi po wystąpieniu typowych objawów (rumień wędrujący, objawy neurologiczne, kardiologiczne, stawowe). Ocena serologiczna w podejrzeniu boreliozy przewlekłej lub późnych postaci choroby. Kontrola po zakończeniu terapii antybiotykowej w celu oceny dynamiki przeciwciał. Badanie w kontekście współistniejących infekcji u osób z ASD, PANS/PANDAS, gdzie zakażenie Borrelia może nasilać objawy neurobehawioralne.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (2‑5 ml krwi). Po pobraniu próbka powinna zostać odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h lub zamrożona w –20 °C przy dłuższym przechowywaniu. Metoda Test oparty jest na klasycznej technice Western blot z wykorzystaniem rekombinowanych antygenów Borrelia (system recomBead). Procedura obejmuje: Rozdzielenie antygenów na żelu SDS‑PAGE oraz przeniesienie ich na membranę nitrocelulozową.
Inkubację membrany z próbką pacjenta – przeciwciała IgG i IgM wiążą się z odpowiednimi antygenami. Detekcję przy użyciu enzymatycznie znakowanych przeciwciał wtórnych skierowanych przeciwko ludzkim IgG i IgM. Kwantyfikację sygnału fluorescencyjnego przy pomocy czytnika recomBead, co umożliwia wyrażenie wyniku w jednostkach IU/ml. Interpretacja wyników Wynik podawany jest jako ilościowy poziom przeciwciał IgG i IgM.
Przyjęte progi (zgodnie z zaleceniami producenta) są następujące: IgG: 20 IU/ml – wynik dodatni. Wartości przekraczające progi sugerują aktywną lub przeszłą infekcję Borrelia. Wynik dodatni wymaga interpretacji w kontekście objawów klinicznych oraz historii choroby, szczególnie u pacjentów z ASD, u których zakażenie może wpływać na nasilenie objawów neurobehawioralnych.