Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy krwi przeciwciał IgG skierowanych przeciwko charakterystycznym antygenom bakterii z rodzaju Borrelia, najczęściej Borrelia burgdorferi sensu lato. Obecność tych immunoglobulin świadczy o przebytej lub trwającej infekcji boreliozą i służy jako potwierdzenie po dodatnim wyniku testu przesiewowego (np.
Wskazania kliniczne Osoby z objawami wczesnego stadium boreliozy, takimi jak rumień wędrujący, gorączka, bóle mięśni czy powiększone węzły chłonne. Pacjenci z podejrzeniem późniejszych postaci choroby – zapalenie stawów, zapalenie mięśnia sercowego, neuroborelioza (bóle głowy, zaburzenia pamięci, parestezje, porażenia nerwów czaszkowych). Wynik testu ELISA (IgM/IgG) dodatni lub niejednoznaczny, wymagający weryfikacji metodą o wyższej specyficzności.
Rozpoznanie różnicowe u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzmem, ADHD), u których objawy neuroboreliozy mogą nasilać deficyty poznawcze, zachowawcze i sensoryczne. Metoda Procedura opiera się na technice Western Blot (immunoblotting). Na membranie nitrocelulozowej rozdzielane są poszczególne białka (antygeny) Borrelia, po czym na membranę nakłada się surowicę pacjenta. Jeżeli w próbce obecne są przeciwciała IgG, wiążą się one z odpowiednimi antygenami.
Zastosowanie podłoża enzymatycznego uwidacznia pasma białkowe, które są oceniane pod kątem liczby i masy cząsteczkowej. Zwykle uznaje się wynik dodatni, gdy wykryto co najmniej 5 z 10‑12 charakterystycznych pasm (np. 18 kDa, 23 kDa, 31 kDa, 39 kDa, 41 kDa, 45 kDa, 58 kDa, 66 kDa, 93 kDa, 100 kDa). Interpretacja wyników Negatywny (-) – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; może oznaczać bardzo wczesną fazę zakażenia (przed pojawieniem się IgG) lub brak ekspozycji na patogen.
Dodatni (+) – obecność wymaganego zestawu pasm antygenowych; wskazuje na przebyte lub aktualne zakażenie. Jednoczesna obecność IgM sugeruje niedawny kontakt, natomiast brak IgM wskazuje na starszą infekcję (zwykle > 6 tygodni od ukąszenia). Wynik niejednoznaczny – liczba pasm poniżej progu dodatniego, ale obecność kilku charakterystycznych fragmentów; zaleca się powtórzenie badania po 4‑6 tygodniach lub dodatkowe testy (np. PCR z płynu mózgowo-rdzeniowego).
Fałszywie dodatnie wyniki mogą wystąpić przy innych zakażeniach spirochetami (np. syfilis), chorobach autoimmunologicznych lub po szczepieniach przeciwko boreliozie. Przygotowanie pacjenta Do wykonania testu potrzebna jest jednorazowa próbka krwi żylnej (ok. 5 ml) pobrana w warunkach aseptycznych. Nie ma wymogu głodówki ani specjalnej diety przed pobraniem.