Cel badania Badanie ma na celu wykrycie oraz określenie stężenia przeciwciał IgM skierowanych przeciwko patogenowi Bordetella pertussis w surowicy krwi. IgM pojawiają się jako pierwsza odpowiedź immunologiczna po zakażeniu, dlatego ich obecność świadczy o świeżej infekcji. Wskazania kliniczne Podejrzenie krztuśca (kokluszu), zwłaszcza w drugiej połowie pierwszych dwóch tygodni choroby.
Ocena statusu immunologicznego u osób niezaszczepionych lub po długim odstępie od ostatniej dawki szczepionki przeciwko krztuścowi. Monitorowanie przebiegu infekcji u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego, w tym u dzieci i młodzieży z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje mogą nasilać objawy neurologiczne. Rozróżnienie aktualnego zakażenia od reakcji po szczepieniu (po szczepionce IgM podwyższane jest rzadko).
Włączenie do panelu diagnostycznego infekcji oddechowych w kontekście oceny wpływu infekcji na przebieg zaburzeń neurorozwojowych. Metoda Przeciwciała IgM oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką chemiluminescencji. Do analizy potrzebna jest 2‑5 ml krwi żylnej pobranej do probówki z antykoagulantem. Po odwirowaniu uzyskuje się surowicę, która jest poddawana reakcji z antygenem B.
pertussis, a wynik jest odczytywany jako wartość liczbową (jednostki IU/ml lub jako stosunek optyczny). Interpretacja wyników IgM ujemne – brak dowodów na niedawne zakażenie. Wynik może być fałszywie ujemny, jeśli pobrano próbkę przed pojawieniem się IgM (zwykle IgM dodatnie – wskazuje na świeżą infekcję krztuścem, najczęściej w okresie od 2 do 3 tygodnia choroby. Poziom przeciwciał utrzymuje się 2‑3 miesiące, po czym stopniowo maleje.
Wysokie miano IgM – sugeruje intensywną, aktywną infekcję i wymaga potwierdzenia klinicznego oraz ewentualnie dodatkowych badań, np. Fałszywie dodatnie wyniki – rzadko, mogą wystąpić po podaniu immunoglobulin, w wyniku reakcji krzyżowych z innymi bakteriami (np. Haemophilus influenzae) lub po intensywnej terapii antybiotykowej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki ani specjalnych ograniczeń dietetycznych.
Unikać pobierania krwi w ciągu 48 h po podaniu immunoglobulin lub intensywnej antybiotykoterapii, co może wpłynąć na wynik. Próbka pobierana jest z żyły łokciowej lub innej dostępnej żyły, przy użyciu probówki z antykoagulantem. Czas realizacji: wyniki dostępne w ciągu 2‑3 dni roboczych od momentu przyjęcia próbki. Informacje dodatkowe Kod ICD stosowany w systemie ASD Diagnostics: BP-M.