Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał IgA skierowanych przeciwko β2‑glikoproteinie I (β2‑GPI) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał jest uznawana za istotny marker w diagnostyce zespołu antyfosfolipidowego (ZAF) oraz może mieć znaczenie w ocenie zaburzeń koagulacyjnych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem.
Wskazania kliniczne Podejrzenie ZAF u pacjentów z niejasno wyjaśnionymi zakrzepami, nawracającymi poronieniami lub powikłaniami ciąży. Kontrola aktywności choroby u osób już zdiagnozowanych z zespołem antyfosfolipidowym. Rozszerzona diagnostyka u pacjentów z objawami autoimmunologicznymi, u których klasyczne przeciwciała IgG i IgM są ujemne, ale istnieje kliniczne uzasadnienie ZAF.
Ocena ryzyka zakrzepowo‑zakłóceniowego u osób z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, zwłaszcza gdy obserwuje się objawy autoimmunologiczne, zaburzenia krzepnięcia lub neuroinflamację. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatycznego testu ELISA. Na płytce mikrotestowej utrwalane są czyste antygeny β2‑GPI. Następnie do studzienki dodaje się surowiczną próbkę pacjenta. Jeśli w surowicy występują przeciwciała IgA, wiążą się one z utrwalonym antygenem.
Po kolejnych etapach – dodaniu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wykrywającego IgA oraz podłożego substratu – powstaje reaktywne zabarwienie, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia badanych przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Do pobrania nie jest wymagana specjalna diety ani długotrwała wstrzymanie leków; można wykonać pobranie w standardowych warunkach ambulatoryjnych.
W dniu pobrania zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz, o ile to możliwe, przyjmowania leków przeciwzakrzepowych, które mogą wpływać na wynik. Próbka pobierana jest do probówki bez antykoagulantu (surowica). Po pobraniu należy odwirować próbkę w ciągu dwóch godzin, a następnie przechowywać w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgA przeciwko β2‑GPI wskazuje na zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowych i może potwierdzić ZAF, szczególnie gdy przeciwciała IgG i IgM pozostają w normie. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgA nie wyklucza całkowicie zespołu antyfosfolipidowego, ale zmniejsza prawdopodobieństwo jego wystąpienia.