Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgA, IgG oraz IgM przeciwko beta2‑glikoproteinie I (β2‑GPI). Obecność tych immunoglobulin jest jednym z kryteriów diagnostycznych zespołu antyfosfolipidowego (APS) oraz może wskazywać na inne stany autoimmunologiczne, w tym niektóre formy zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie APS – objawy zakrzepowo‑zakrzepowe, poronienia, zakrzepy tętnic i żył.
Rozpoznanie chorób autoimmunologicznych, m.in. toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy wtórny. Ocena ryzyka zakrzepowego u pacjentów z niejasnymi objawami klinicznymi lub historią zakrzepicy. Wsparcie diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych (autyzm, Zespół Aspergera) w przypadkach, gdy podejrzewa się mechanizm autoimmunologiczny lub zakrzepowo‑zakrzepowy. Badania kontrolne przed rozpoczęciem terapii immunomodulującej lub antykoagulacyjnej.
Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły obwodowej (tubka z odczynnikiem koagulującym, np. Po pobraniu należy odczekać co najmniej 30 min, aby krew mogła się skrzepnąć, a następnie odwirować (10 min, 1500 g) i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maks. Metoda Oznaczenie przeciwciał przeciw β2‑GPI odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub metodą chemiluminescencji (CLIA). Procedura obejmuje: Rozcieńczenie próbki w buforze.
Dodanie do płytki pokrytej czystym β2‑GPI. Wiązanie specyficznych przeciwciał z próbki. Detekcję przy użyciu znakowanych przeciwciał wtórnych (specyficznych dla IgA, IgG, IgM) oraz odczyt sygnału optycznego lub luminescencyjnego. Kalibrację względem międzynarodowego standardu WHO; wyniki wyrażane w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek do kontroli.
Przygotowanie pacjenta Standardowe pobranie krwi nie wymaga specjalnych przygotowań, jednak zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz długotrwałego stania 24 h przed pobraniem. Wstrzymanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, heparyna, NOAC) na co najmniej 7 dni, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. W przypadku ciąży lub karmienia piersią – konsultacja z lekarzem prowadzącym.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: Podwyższony poziom: ≥ 15 IU/ml sugeruje obecność przeciwciał anty‑β2‑GPI. Zgodnie z kryteriami sydeńskimi, dodatni wynik wymaga potwierdzenia po 12 tygodniach, aby wykluczyć przejściowy wzrost. Rozróżnienie klas immunoglobulin: IgG – najczęściej związane z klinicznymi zdarzeniami zakrzepowymi. IgM – może odzwierciedlać wczesną odpowiedź immunologiczną.