Cel badania Badanie serologiczne ma na celu identyfikację przeciwciał klasy IgG oraz IgM skierowanych przeciwko bakterii Bartonella henselae. Obecność IgM świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu, natomiast IgG wskazuje na przeszłą infekcję i utrwaloną odpowiedź immunologiczną. Wskazania kliniczne Typowe objawy choroby kociego zadrapania – gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie wątroby lub śledziony.
Problemy neurologiczne lub psychiatryczne, które mogą mieć podłoże infekcyjne, m.in. zaburzenia zachowania, trudności w koncentracji, wahania nastroju. Rozpoznanie i monitorowanie zespołów neuroimmunologicznych, takich jak PANS, PANDAS oraz ich wystąpień u osób z ASD. Przewlekłe zmęczenie, bóle mięśniowo‑szkieletowe, objawy stawowe o niejasnej etiologii. Ocena przyczyn nieprawidłowych wyników innych testów serologicznych, gdy istnieje podejrzenie krzyżowej reaktywności.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – 5–10 ml krwi, najlepiej w warunkach standardowych. Metoda Serologia wykonywana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z zastosowaniem wysoko specyficznych antygenów B. Test jednocześnie określa poziomy IgG i IgM, co pozwala na rozróżnienie fazy wczesnej i późnej odpowiedzi immunologicznej.
Wynik jest porównywany z wartościami referencyjnymi ustalonymi przez producenta, które uwzględniają kontrolę wewnętrzną i kalibrację serii. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na bardzo świeże zakażenie, zwykle w ciągu ostatnich 2–4 tygodni. IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje aktywną infekcję z jednoczesnym rozwojem długotrwałej odpowiedzi immunologicznej.
IgM ujemne, IgG dodatnie – dowód na przebyte zakażenie; podwyższony poziom IgG może oznaczać stan podtrzymujący lub niedawne wyzdrowienie. Obie klasy ujemne – brak wykrywalnych przeciwciał, co wyklucza aktualne i przeszłe zakażenie Bartonella henselae w momencie pobrania próbki. Wartość progowa i interpretacja mogą się różnić w zależności od zastosowanego zestawu ELISA; w razie niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania po 2–3 tygodniach.
Przygotowanie pacjenta Próba nie wymaga specjalnych przygotowań. Najlepiej pobrać krew po co najmniej 8‑godzinnym poście, aby uniknąć wpływu posiłku na skład surowicy, choć w praktyce jedzenie nie wpływa znacząco na wynik serologiczny. Związek z autyzmem i zaburzeniami neurorozwojowymi U osób z ASD, PANS, PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi infekcje wywołane przez Bartonella henselae mogą indukować przewlekłe zapalenie ośrodkowego układu nerwowego.