Przejdź do treści

P-ciała p/Babesia IgG (IIF)

Cel badania Badanie ma na celu identyfikację swoistych przeciwciał IgG przeciwko antygenom Babesia w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał świadczy o kontaktie z pasożytem w przeszłości lub o trwającej infekcji, co jest istotne przy diagnostyce chorób przenoszonych przez kleszcze oraz ich konsekwencji neurologicznych. Wskazania kliniczne Gorączka, dreszcze, bóle mięśni i stawów po ukąszeniu kleszcza. Objawy hemolitycznej anemii, żółtaczki, zmęczenia, duszności.

Problemy neurologiczne lub psychiatryczne, w tym nasilenie objawów zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS), które mogą być powiązane z zakażeniem Babesia. Kontrola efektów leczenia oraz ocena odpowiedzi immunologicznej po zakończeniu terapii przeciwpasożytniczej. Współistniejące zakażenia kleszczowe (np. borelioza, anaplazmoza) zwiększające ryzyko podwójnej infekcji. Materiał biologiczny i metoda Materiał: surowica pobrana z żyły w ilości 2–5 ml.

Metoda: pośrednia immunofluorescencja (IIF). Na szkiełku pokrytym standaryzowanymi antygenami Babesia nakłada się rozcieńczoną surowicę pacjenta, a następnie znakowane przeciwciała anty‑IgG sprzężone z fluorochromem. Po inkubacji obserwuje się fluorescencję pod mikroskopem fluorescencyjnym, co pozwala ocenić obecność i poziom przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagany post ani odstawienie leków.

Zaleca się jednak, aby pacjent nie przyjmował preparatów immunoglobulinowych w ciągu ostatnich 30 dni, gdyż mogą one zakłócić wynik testu. Interpretacja wyników Pozytywny (IgG ≥ 1:64) – wskazuje na przeszłą ekspozycję lub bieżącą infekcję Babesia. Przeciwciała IgG pojawiają się zwykle 2–4 tygodnie po zakażeniu i mogą utrzymywać się miesiącami, a nawet latami. Negatywny (IgG – brak wykrywalnych przeciwciał IgG.

Nie wyklucza wczesnej fazy choroby (przed wytworzeniem IgG) ani osłabionej odpowiedzi immunologicznej. W przypadku silnego podejrzenia klinicznego zaleca się powtórzenie badania po 2–3 tygodniach lub wykonanie testu PCR na DNA Babesia. Wartość graniczna (1:32–1:64) – wynik wymaga korelacji z objawami klinicznymi i, w razie potrzeby, powtórzenia badania lub dodatkowych metod diagnostycznych.

Możliwe fałszywie dodatnie wyniki w wyniku krzyżowej reaktywności z przeciwciałami przeciwko innym patogenom kleszczowym; w takich przypadkach zaleca się potwierdzenie metodą molekularną (PCR). Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS) Infekcje Babesia mogą wywoływać przewlekły stan zapalny i dysregulację układu immunologicznego, co w niektórych przypadkach nasila objawy neuropsychiatryczne oraz wpływa na przebieg zaburzeń neurorozwojowych.