Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał immunoglobuliny M (IgM) specyficznych dla adenowirusów. IgM pojawiają się w organizmie w ciągu 3‑7 dni od zakażenia i utrzymują się zazwyczaj do 4‑6 tygodni, co pozwala ocenić, czy infekcja jest bieżąca lub niedawno zakończona.
Wskazania kliniczne ostre infekcje układu oddechowego o niejasnej etiologii (zapalenie gardła, krtani, oskrzeli, zapalenie płuc), gorączka nieznanego pochodzenia, szczególnie u małych dzieci, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki lub inne objawy okulistyczne związane z adenowirusami, nagłe biegunki i wymioty wskazujące na zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenia u pacjentów z osłabioną odpornością (np.
po przeszczepach, w chorobach autoimmunologicznych, w trakcie chemioterapii), monitorowanie przebiegu infekcji u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie częste infekcje mogą pogłębiać objawy behawioralne i sensoryczne. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA lub techniką immunochromatograficzną. Na próbkę krwi pobraną z żyły (surowica) nakłada się antygeny adenowirusowe, które wiążą się z obecnymi w surowicy przeciwciałami IgM.
Następnie wykrywa się sygnał optyczny (ELISA) lub wizualny (test paskowy), co pozwala określić obecność przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na aktualne lub bardzo niedawne zakażenie adenowirusem; wynik należy skorelować z objawami klinicznymi i, w razie potrzeby, potwierdzić metodą PCR z wymazu.
IgM ujemne – brak dowodów na niedawną infekcję; może oznaczać, że zakażenie nie wystąpiło, że przebiegło już do fazy późnej (przejście na IgG) lub że poziom przeciwciał jest poniżej progu wykrywalności. W sytuacji wyniku niejednoznacznego zaleca się powtórzenie testu po 7‑10 dniach lub wykonanie dodatkowych badań molekularnych (np. PCR) w celu wykluczenia fałszywych negatywów. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania.
Pobranie krwi może być wykonane w warunkach ambulatoryjnych. Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości alkoholu w dniu pobrania, gdyż mogą one wpływać na jakość próbki. Znaczenie w kontekście ASD i zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się często zaburzenia immunologiczne oraz zwiększoną wrażliwość na stresy infekcyjne.