Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w próbce krwi lub płynie mózgowo‑rdzeniowym (CSF) autoprzeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko białku p‑amfifizyny (amphiphysin). Obecność tych przeciwciał wskazuje na możliwość wystąpienia paraneoplastycznego zapalenia układu nerwowego. Wskazania kliniczne Stiff‑person syndrome (zespół sztywnego ciała), szczególnie w połączeniu z podejrzeniem nowotworu piersi lub drobnokomórkowego raka płuca.
Paraneoplastyczne zapalenie mózgu, rdzenia kręgowego lub móżdżku. Niejasne objawy neurologiczne – drżenia, ataksja, parestezje – występujące jednocześnie z objawami nowotworowymi. Diagnostyka różnicowa autoimmunologicznych chorób układu nerwowego (np. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy pojawiają się dodatkowe objawy neurologiczne sugerujące procesy autoimmunologiczne.
Materiał biologiczny Surowica krwi – zalecane pobranie po co najmniej 8‑godzinowej przerwie od spożycia pokarmów. Płyn mózgowo‑rdzeniowy – pobierany w sytuacji, gdy klinika wskazuje na wyższą czułość testu w CSF. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoblotu (Western blot). Na żelu elektroforetycznym rozdzielane są rekombinowane białka amphiphysin, które następnie przenoszone są na membranę nitrocelulozową.
Membrana inkubowana jest z próbą pacjenta, a związane przeciwciała wykrywane są przy użyciu znakowanego wtórnie przeciwciała anty‑ludzkiego IgG oraz systemu chemiluminescencji lub enzymatycznego. Wynik podawany jest jako „ujemny” lub „dodatni” (z ewentualnym określeniem miana). Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała przeciwko amphifizynie. Należy rozważyć dalsze badania onkologiczne (np.
mammografia, tomografia klatki piersiowej) w celu wykrycia nowotworu związanego z odpowiedzią paraneoplastyczną. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał. Nie wyklucza innych przyczyn objawów neurologicznych; wskazane może być wykonanie dodatkowych testów onkoneuronalnych (np. Wartość progowa ustalana jest indywidualnie przez laboratorium; niektóre ośrodki podają miano (np. 1:160) w zależności od intensywności sygnału.
Przygotowanie pacjenta Próbka krwi powinna być pobrana po minimum 8‑godzinowej przerwie od jedzenia. Nie ma konieczności wstrzymywania leków, jednak pacjent powinien poinformować lekarza o przyjmowaniu immunosupresantów, immunoglobulin, kortykosteroidów lub terapii biologicznej, gdyż mogą one wpływać na czułość testu.