Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgM i IgG specyficznych dla wirusa Zika (ZIKV). Obecność IgM świadczy o niedawnej lub trwającej infekcji, natomiast IgG wskazuje na przebyte zakażenie i ewentualny rozwój odporności. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące zakażenie wirusem Zika, takie jak gorączka, wysypka, bóle stawów, zapalenie spojówek czy bóle mięśni.
Ocena ryzyka zakażenia w czasie ciąży, ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia mikrocefalii i innych wad wrodzonych mózgu u płodu. Diagnostyka przyczyn objawów neurologicznych u noworodków i małych dzieci, w tym zaburzeń neurorozwojowych oraz spektrum autyzmu, które mogą być powiązane z prenatalnym zakażeniem ZIKV. Kontrola serologiczna u osób podróżujących lub pracujących w regionach endemiczych dla wirusa Zika.
Wspomaganie decyzji terapeutycznych i epidemiologicznych w sytuacjach podejrzenia ogniskowych zakażeń. Materiał biologiczny Do badania wykorzystuje się surowicę lub osocze pobrane z żyły. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C. Maksymalny czas przechowywania przed analizą wynosi 48 h.
W przypadku opóźnionego transportu dopuszczalne jest zamrożenie w temperaturze –20 °C, przy czym po rozmrożeniu należy przeprowadzić analizę nie później niż w ciągu 24 h. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych ani farmakologicznych. Dla uzyskania wiarygodnych wyników testu IgM zaleca się pobranie krwi w oknie 7‑14 dni od wystąpienia pierwszych objawów.
Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożywania dużych ilości tłuszczu w ciągu 12 h przed pobraniem próbki, aby nie wpływać na jakość surowicy. Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) lub metodzie immunochromatografii. Na stałej fazie płytki znajdują się wyspecjalizowane antygeny wirusa Zika.
Przeciwciała IgM i IgG z próbki wiążą się z tymi antygenami, a następnie są wykrywane przy użyciu znakowanych przeciwciał wtórnych (np. koniugowanych enzymem peroksydazą). Otrzymany sygnał jest przetwarzany optycznie i porównywany z wartościami progowymi ustalonymi przez producenta. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję wirusem Zika.