Cel badania Test ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgM oraz/lub IgG przeciwko wirusowi delta (HDV). Obecność tych immunoglobulin świadczy o aktualnym, niedawnym lub przeszłym zakażeniu HDV, które zawsze wymaga jednoczesnej infekcji wirusem HBV. Wskazania kliniczne Niejasna etiologia ostrego lub przewlekłego zapalenia wątroby. Potwierdzenie współzakażenia HDV u pacjentów już zdiagnozowanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu B.
Ocena skuteczności leczenia przeciwwirusowego oraz monitorowanie przebiegu choroby. Szacowanie ryzyka progresji do marskości wątroby lub raka wątrobowokomórkowego. Badanie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których obserwuje się podwyższoną podatność na infekcje wątroby lub nieprawidłowości metaboliczne. Materiał biologiczny Do testu potrzebna jest surowica pobrana z krwi pełnej (5‑10 ml).
Zaleca się pobranie po co najmniej 12‑godzinnym poście, co eliminuje wpływ posiłku na niektóre parametry biochemiczne, choć nie wpływa bezpośrednio na wynik detekcji przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Standardowe pobranie krwi jest wystarczające. Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania dużych dawek suplementów witaminowych, ziół lub innych substancji mogących interferować z wynikami w ciągu 24 h przed pobraniem.
Metoda Detekcja przeciwciał odbywa się przy użyciu technik immunoenzymatycznych (ELISA) lub chemiluminescencyjnych (CLIA). Na powierzchni płytki utrwalony jest antygen HDV, który wiąże się z przeciwciałami obecnymi w surowicy. Sygnał generowany przez enzym lub luminofor jest następnie mierzalny i interpretowany. Interpretacja wyników IgM anty‑HDV dodatni – wskazuje na świeżą lub aktywną infekcję HDV.
IgG anty‑HDV dodatni – świadczy o przeszłym zakażeniu lub o przewlekłej infekcji, zwłaszcza gdy jednocześnie wykryto marker HBV. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na zakażenie HDV; przy wysokim ryzyku klinicznym można rozważyć powtórzenie badania lub dodatkowe testy molekularne, takie jak PCR HDV RNA.
Związek z diagnostyką ASD i zaburzeniami neurorozwojowymi Osoby z autyzmem oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi mogą mieć osłabioną odporność, przyjmować leki immunosupresyjne lub stosować diety o ograniczonej różnorodności, co zwiększa ryzyko infekcji wątroby.