Przejdź do treści

P/c przeciwko żółtej febrze IgG

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał typu IgG skierowanych przeciwko wirusowi żółtej febry (Yellow Fever Virus, YFV). Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub o prawidłowej odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu, co jest kluczowe przy ocenie odporności przeciwko tej chorobie. Wskazania kliniczne Potwierdzenie immunizacji po szczepieniu przeciwko żółtej febrze (np. przed podróżą do obszarów endemicznych).

Diagnostyka przebytej infekcji w przebiegu choroby żółtej febry. Badania przesiewowe w ramach monitoringu epidemiologicznego. Ocena odpowiedzi immunologicznej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których może występować dysregulacja układu odpornościowego. Wymagania weterynaryjno‑epidemiologiczne w kontekście kontroli rozprzestrzeniania wirusa w populacji ludzkiej. Materiał biologiczny Surowica pobrana z krwi żylnej (minimum 2 ml).

Próbka powinna być odwirowana w ciągu 2 h od pobrania, a następnie zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej, jeśli analiza nie zostanie wykonana od razu. Metoda Wykorzystuje się jedną z następujących technik immunologicznych: ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) – najczęściej stosowana metoda, w której antygeny wirusa żółtej febry są przyłączone do podłoża, a następnie wykrywa się wiązanie specyficznych IgG z próbki.

Immunofluorescencja pośrednia (IFA) – alternatywna metoda, oparta na znakowaniu fluorescencyjnym przeciwciał wykrywających IgG przeciwko YFV. Testy neutralizacji wirusa (PRNT) – stosowane rzadziej, jako metoda referencyjna potwierdzająca wyniki ELISA. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna 12‑godzinna głodówka.

Przed pobraniem krwi należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego i przyjmowania dużych dawek suplementów witaminowych, które mogą wpływać na skład surowicy. Interpretacja wyników IgG dodatnie (+) – wskazuje na obecność przeciwciał przeciwko YFV, co oznacza przebyte zakażenie lub skuteczne wytworzenie odporności po szczepieniu. Zazwyczaj zapewnia długotrwałą ochronę (do 10‑30 lat).

IgG ujemne (–) – brak wykrywalnych przeciwciał, co sugeruje brak odporności i konieczność przeprowadzenia szczepienia przeciwko żółtej febrze przed wyjazdem do regionów zagrożonych. Wynik niejednoznaczny / borderline – zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub zastosowanie testu neutralizacji wirusa w celu potwierdzenia. Możliwe fałszywie dodatnie – mogą wystąpić w wyniku krzyżowej reaktywności z innymi wirusami rodziny Flaviviridae (np.