Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko Yersinia enterocolitica. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej lub aktualnej infekcji bakteryjnej, co może mieć znaczenie w diagnostyce przyczyn przewlekłych dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz w ocenie ryzyka wystąpienia reakcji autoimmunologicznych, w tym zespołów PANS/PANDAS u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne Trwałe lub nawracające objawy żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka, krwawienie z przewodu pokarmowego). Podejrzenie zakażenia Yersinia enterocolitica w kontekście zespołu gorączkowego lub zapalenia stawów. Ocena przyczynowo‑szczepieniowa w przypadkach PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neurorozwojowych, gdzie infekcje bakteryjne mogą wywoływać reakcje immunologiczne. Monitorowanie przebiegu leczenia antybiotykowego oraz ocena nawrotu infekcji.
Materiał biologiczny Krew żylna – pobrana do probówki z dodatkiem EDTA (osocze) lub bez antykoagulantu (surowica). Surowica – po odwirowaniu krwi, odcedzona i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do czasu analizy. Osocze (EDTA) – po odwirowaniu, przechowywane analogicznie. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się pobranie próbki w warunkach sterylnych.
W przypadku podejrzenia ostrej infekcji można pobrać próbkę przed rozpoczęciem antybiotykoterapii, aby zwiększyć czułość testu. Metoda Test wykonywany jest metodą ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay). Na specjalnie pokrytej płytce mikrotitracyjnej utrwalone są antygeny Yersinia enterocolitica. Po dodaniu surowicy lub osocza, przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciało wykrywające ludzkie IgG.
Reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorymetryczny, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Wynik wyrażany jest w jednostkach IU/ml lub w stosunku do wartości kontrolnej (np. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; nie wskazuje na przebyte zakażenie lub występuje bardzo wczesny etap infekcji, zanim antycuerpo pojawi się w surowicy. Wynik dodatni niskiego poziomu – niskie stężenie IgG (np.
10‑30 IU/ml) sugeruje niedawne lub przebyte zakażenie, które mogło już ustąpić. Wynik dodatni wysokiego poziomu – podwyższone stężenie IgG (>30 IU/ml) wskazuje na przebyte lub przewlekłe zakażenie, które może być powiązane z objawami klinicznymi. W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub dodatkowe testy (np. PCR z próbki kału) w celu potwierdzenia aktywnej infekcji.