Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko wirusowi Zika (ICD‑10: A92.5). Obecność IgM świadczy o niedawnym zakażeniu, co jest kluczowe przy ocenie ryzyka powikłań neurologicznych, zwłaszcza u kobiet w ciąży i osób z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne objawy sugerujące zakażenie Zika (gorączka, wysypka, zapalenie stawów, bóle mięśni, zapalenie spojówek); ciąża lub planowanie ciąży po przebyciu podróży do regionów endemiczych; monitorowanie noworodków z podejrzeniem wrodzonej infekcji Zika (mikrocefalii, opóźnienia rozwojowe); różnicowanie zakażenia Zika od innych arbowirusów (np.
dengi, chikungunya); badanie w ramach oceny przyczyn zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu, po ekspozycji na wirus Zika. Materiał biologiczny surowica pobrana z krwi żylnej (2‑5 ml); próbka musi być wolna od hemolizy i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 72 h przed analizą lub zamrożona przy –20 °C. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą ELISA (ang.
enzyme‑linked immunosorbent assay) z zastosowaniem antygenu wirusa Zika przyłączonego do powierzchni mikropłytki. Po dodaniu surowicy, przeciwciała IgM wiążą się z antygenem, a następnie wykrywane są enzymatycznym substratem, co generuje sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia IgM. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wskazuje na niedawne zakażenie Zika (zwykle w przedziale 2‑12 tygodni od momentu ekspozycji).
Wymaga potwierdzenia testem neutralizacji (PRNT) ze względu na możliwą krzyżową reaktywność z przeciwciałami przeciwko dengi. Wynik ujemny – nie wykryto IgM; może oznaczać brak zakażenia, bardzo wczesny etap infekcji (przed pojawieniem się IgM) lub późny etap, w którym IgM już zanikły. Wynik nieokreślony / borderline – powtórzenie badania po 7‑10 dniach lub wykonanie testu potwierdzającego (np. PCR wirusowego RNA) jest zalecane.
Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna diety ani post; wystarczy unikać intensywnego wysiłku fizycznego przed pobraniem krwi, aby zminimalizować ryzyko hemolizy. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, a informacje o niedawnym podróży do obszarów endemiczych oraz o ewentualnych objawach należy przekazać laboratorium.