Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał immunoglobulinowych G (IgG) specyficznych dla wirusa Zika (ZIKV). Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji i może wskazywać na trwałą odpowiedź immunologiczną organizmu. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji Zika u pacjentów z objawami przypominającymi chorobę (gorączka, wysypka, zapalenie stawów, zapalenie spojówek).
Ocena ryzyka przeniesienia wirusa w ciąży – istotne dla kobiet w ciąży oraz kobiet planujących ciążę. Diagnostyka różnicowa w przypadkach podejrzenia innych infekcji flavawirusowych (np. dengi, chikungunya, żółta febra). Wsparcie w ocenie statusu immunologicznego w badaniach przesiewowych populacji żyjących w regionach endemicznych. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy istnieje podejrzenie wpływu zakażenia Zika na rozwój neurologiczny.
Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) opartą na stałym wiązaniu antygenu Zika do powierzchni mikropłytki. Po dodaniu surowicy pacjenta, specyficzne przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany antyciało przeciw‑ludzkiej IgG, które po reakcji z podsubstratem generuje sygnał kolorymetryczny proporcjonalny do ilości przeciwciał w próbce.
Wynik wyrażany jest w jednostkach międzynarodowych (U/ml) lub jako stosunek optyczny (OD). Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała IgG przeciwko ZIKV, co wskazuje na przebyte zakażenie w przeszłości. Dodatni wynik u kobiet w ciąży wymaga dalszej oceny klinicznej i ewentualnego monitorowania płodu. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; nie wyklucza jednak świeżego zakażenia w fazie przedserologicznej (okres okienkowy).
Wynik nieokreślony (szara strefa) – wynik leży w granicach odcięcia; zaleca się powtórzenie badania po 2–4 tygodniach lub wykonanie dodatkowego testu (np. Warto pamiętać o możliwej krzyżowej reaktywności z przeciwciałami przeciw innym flavawirusom (denga, żółta febra). W razie wątpliwości zaleca się testy potwierdzające, takie jak test neutralizacji plazmidowej. Przygotowanie pacjenta Do pobrania wymagana jest krew żylna – surowica.
Nie jest konieczna specjalna diety ani post przed pobraniem, ale zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu badania. Pacjenci przyjmujący immunoglobuliny lub poddani terapii immunosupresyjnej powinni poinformować lekarza, gdyż może to wpływać na wynik. Materiał Próbka: 2–5 ml krwi żylnej, po odwirowaniu uzyskano surowicę, którą należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.