Cel badania Test służy do wykrywania swoistych przeciwciał IgM skierowanych przeciwko antygenom wirusa SARS‑CoV‑2. Obecność IgM wskazuje na niedawno przebytą infekcję (zwykle 5‑14 dni od wystąpienia objawów) i może być pomocna w diagnostyce klinicznej COVID‑19, szczególnie gdy wynik PCR jest negatywny lub niedostępny. Wskazania kliniczne Potwierdzenie niedawnej infekcji SARS‑CoV‑2 u pacjentów z objawami sugerującymi COVID‑19.
Ocena stanu immunologicznego w kontekście powikłań neurologicznych, w tym nasilenia objawów zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) po zakażeniu. Monitorowanie przebiegu choroby oraz odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu przeciwko COVID‑19. Weryfikacja serologiczna w przypadkach, gdy testy molekularne (PCR) nie są dostępne. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Wykorzystywane są wysoko specyficzne antygeny białka S (spike) oraz N (nukleokapsydowy) wirusa SARS‑CoV‑2, które wiążą się z przeciwciałami IgM obecnymi w surowicy. Po reakcji z podłożem enzymatycznym powstaje sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie – sugeruje aktualną lub bardzo niedawną infekcję SARS‑CoV‑2 (okres ok. Wymaga potwierdzenia testem PCR lub powtórzenia serologii po 7‑10 dniach.
IgM ujemne – brak wykrywalnych przeciwciał IgM; nie wyklucza infekcji w bardzo wczesnym stadium ( Wynik niejednoznaczny – może wynikać z interferencji, niskiej jakości próbki lub krzyżowej reaktywności z innymi koronawirusami. W takim przypadku zaleca się powtórzenie badania lub zastosowanie dodatkowych metod diagnostycznych. Przygotowanie pacjenta Próba pobierana jest z żyły w pozycji leżącej, do probówki bez dodatku antykoagulantu (tzw.
Nie wymaga się głodówki; pacjent może spożywać posiłki i napoje normalnie. Po pobraniu próbkę pozostawia się do koagulacji (co najmniej 30 min), a następnie odwirowuje w temperaturze 2‑8 °C, uzyskując surowicę. Surowicę należy przechowywać w lodówce (2‑8 °C) nie dłużej niż 72 h lub zamrozić w –20 °C przy dłuższym przechowywaniu.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Zakażenie SARS‑CoV‑2 może wywoływać odpowiedź zapalną i neuroinflamację, które w niektórych przypadkach nasila objawy zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm (ASD) czy zespoły PANS/PANDAS. Wczesne wykrycie IgM umożliwia szybką interwencję terapeutyczną oraz monitorowanie potencjalnego wpływu infekcji na przebieg choroby neurodevelopmentalnej. Kody ICD U07.1 – COVID‑19, wirus zidentyfikowany (potwierdzony laboratoryjnie).