Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom wirusa Puumala (hantawirus). Obecność IgG świadczy o przebytej infekcji i może pomóc w wyjaśnieniu przyczyn gorączki, niewydolności nerek oraz objawów neurologicznych, które czasem występują u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym w kontekście zespołów PANS/PANDAS. Wskazania kliniczne Podejrzenie zakażenia wirusem Puumala (np.
gorączka, ból głowy, nudności, objawy nefropatii). Ocena przyczyn niewydolności nerek o niejasnym pochodzeniu. Badanie przy nawracających objawach neurologicznych lub psychiatrycznych po przebytym zakażeniu, zwłaszcza u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS. Monitorowanie serologicznej odpowiedzi po potwierdzonym zakażeniu w celu oceny przebiegu choroby. Materiał biologiczny Krew żylna – pobranie 5 ml krwi do probówki bez dodatku antykoagulantu. Surowica – po odwirowaniu próbki (ok.
10 min przy 1500 g) uzyskuje się surowicę, która jest przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i analizowana w ciągu 7 dni lub zamrażana przy –20 °C do późniejszego badania. Metoda Badanie wykonywane jest metodą ELISA (ang. enzyme‑linked immunosorbent assay). Na powierzchni płytki mikrotitracyjnej utrwalone są antygeny wirusa Puumala (zazwyczaj nukleokapsydowy). Po dodaniu surowicy pacjenta, przeciwciała IgG, jeśli są obecne, wiążą się z antygenem.
Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany antyciało anty‑ludzkie IgG, które wiąże się z przyłączonymi przeciwciałami. Reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia przeciwciał, a wynik jest odczytywany spektrofotometrycznie. Interpretacja wyników IgG negatywne (poniżej wartości progowej) – brak dowodów na przebyte zakażenie wirusem Puumala. IgG dodatnie (powyżej wartości progowej) – wskazuje na przeszłą infekcję.
Wysokie miano może sugerować niedawne zakażenie lub ponowne narażenie. Wynik niejednoznaczny (słaby odczyn) – zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub wykonanie dodatkowego testu (np. IgM przeciwko wirusowi Puumala) w celu potwierdzenia aktywnej fazy zakażenia. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczne pozostawanie na czczo.
Przed pobraniem krwi należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania dużych dawek suplementów witaminowych (np. witamina C), które mogą wpływać na wyniki serologiczne. W razie wątpliwości lekarz może zalecić odstawienie leków immunosupresyjnych przed pobraniem próbki. Kody ICD‑10 B15.0 – Hantawirusowe zapalenie nerek (hemorrhagic fever with renal syndrome), w tym zakażenie wirusem Puumala.