Cel badania Test ma na celu jednoczesne wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM oraz IgG skierowanych przeciwko wirusowi odry (rubeola). Wynik pozwala odróżnić świeżą infekcję od przebytej choroby lub szczepienia. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej odry u pacjenta z niejednoznacznymi objawami (wysypka, gorączka, zapalenie spojówek). Ocena stanu odporności po szczepieniu przeciwko odrze. Monitorowanie osób mających kontakt z potwierdzonym przypadkiem odry.
Rozpoznanie powikłań neurologicznych (np. zapalenie mózgu) u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, które mogą być wywołane infekcją wirusową. Badania przesiewowe w ramach programów epidemiologicznych. Materiał biologiczny Jednorazowo pobrana próbka krwi żylnej, z której uzyskuje się surowicę. Zaleca się pobranie 2‑3 ml krwi do probówki bez antykoagulantu. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna diety ani post.
Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, a surowica oddzielona i zamrożona (–20 °C) lub przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeśli analiza zostanie wykonana w ciągu 48 h. Metoda Serologiczne oznaczenie przeciwciał wykonywane jest najczęściej metodą ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) lub immunofluorescencji pośredniej. Test wykorzystuje antygeny wirusa odry przytwierdzone do podłoża, które wiążą odpowiednie przeciwciała w surowicy.
Po dodaniu enzymatycznego podłoża uzyskuje się sygnał proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na bardzo wczesny etap infekcji (zwykle 5‑10 dni od wystąpienia objawów). IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje trwającą infekcję, w której organizm już rozpoczął wytwarzanie przeciwciał długotrwałych. IgM ujemne, IgG dodatnie – oznacza przebyte zakażenie lub skuteczne szczepienie, co potwierdza trwałą odporność.
IgM ujemne, IgG ujemne – brak dowodów na przeszłą lub bieżącą infekcję; zaleca się szczepienie, jeśli nie było przeprowadzone. Warto pamiętać o możliwości fałszywie dodatnich wyników IgM spowodowanych interferencją z innymi wirusami (np. różyczka) lub obecnością rybosomów antygenowych. W przypadkach wątpliwych zaleca się powtórzenie badania po 7‑10 dni lub dodatkowe testy molekularne (RT‑PCR). Kody ICD Badanie jest powiązane z kodem ICD‑10 B05 – odra.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Infekcje wirusowe, w tym odra, mogą wywoływać zapalenie mózgu lub encefalopatię, które w niektórych przypadkach nasilaą objawy zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ASD czy PANS/PANDAS. Wykrycie niedawnej infekcji odrą może pomóc w ustaleniu przyczyn nagłego pogorszenia zachowania lub funkcji poznawczych.