Cel badania Test określa stężenie przeciwciał IgG skierowanych przeciwko retikulinie (anti‑reticulin IgG) w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał jest wskaźnikiem reakcji autoimmunologicznej, najczęściej wykorzystywaną w diagnostyce celiakii oraz niektórych chorób autoimmunologicznych wątroby i tkanki łącznej.
Wskazania kliniczne Podejrzenie celiakii, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem IgA, u których klasyczne badanie przeciwciał anty‑transglutaminazowych IgA może dawać fałszywie ujemny wynik. Monitorowanie chorób autoimmunologicznych wątroby (np. autoimmunologiczne zapalenie wątroby) oraz zespołu Sjögrena. Rozpoznanie niektórych schorzeń tkanki łącznej, w tym zapalenia skórno‑mięśniowego.
Ocena współistniejących zaburzeń autoimmunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), gdzie zwiększona częstość celiakii została udokumentowana. Materiał biologiczny Krew żylna – surowica. Pobranie 4‑5 ml krwi do probówki bez antykoagulantu, następnie odwirowanie i pobranie surowicy do testu. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani postu. Wskazane jest, aby pacjent nie przyjmował leków immunosupresyjnych (np.
kortykosteroidy) w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub pośredniej immunofluorescencji, w zależności od wyposażenia laboratorium. Wynik podawany jest w jednostkach jednostkowych (U/ml) lub jako stosunek do wartości kontrolnej.
Interpretacja wyników Wynik ujemny (poniżej ustalonego progu, zazwyczaj Wynik dodatni (≥ 20 U/ml) – obecność przeciwciał IgG, co wspiera diagnozę celiakii lub innej choroby autoimmunologicznej; wymaga dalszej oceny klinicznej i dodatkowych badań (np. biopsja jelita, testy przeciwciał anty‑transglutaminazowych IgA/IgG). Wynik nieokreślony – wynik bliski granicy; zaleca się powtórzenie testu po 4‑6 tygodniach oraz korelację z objawami klinicznymi.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badanie może być częścią kompleksowej oceny pacjentów z autyzmem (ASD) lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się wyższą częstość występowania celiakii i innych chorób autoimmunologicznych. Wykrycie przeciwciał anti‑reticulin IgG może pomóc wyjaśnić niektóre objawy żołądkowo‑jelitowe oraz wpływać na plan żywieniowy i terapeutyczny.