Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgA skierowanych przeciwko antygenowi retikulinowemu (anti‑reticulin IgA). Obecność tych przeciwciał jest charakterystyczna dla celiakii (ICD‑10 K90.0) oraz może występować w innych chorobach autoimmunologicznych przewodu pokarmowego. Wskazania kliniczne Potwierdzenie lub wykluczenie celiakii, szczególnie w przypadkach, gdy wynik testu przeciwciał przeciw transglutaminazie (tTG) IgA jest niejednoznaczny.
Badanie pomocnicze przy podejrzeniu autoimmunologicznego zapalenia jelit (ICD‑10 K52.2). Monitorowanie terapii dietetycznej u pacjentów z rozpoznaną celiakią. Rozpoznanie rzadkich zespołów autoimmunologicznych, w których wykrywa się przeciwciała przeciw retikulinie. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z dodatkiem żelatyny lub innego antykoagulantu, po odwirowaniu – surowica. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania.
Zaleca się pobranie próbki po co najmniej 8‑godzinnym poście, aby uniknąć ewentualnego wpływu posiłku na poziom niektórych immunoglobulin. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z wykorzystaniem wyspecjalizowanego podkładu pokrytego antygenem retikulinowym. Po dodaniu surowicy, przeciwciała IgA wiążą się z antygenem, a następnie detekcja odbywa się przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała anty‑IgA.
Intensywność sygnału optycznego jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał anti‑reticulin IgA; nie wyklucza jednak celiakii, zwłaszcza u pacjentów z całkowitym niedoborem IgA. Wynik dodatni – obecność przeciwciał anti‑reticulin IgA; wysokie wartości sugerują celiakię, ale mogą wystąpić także w innych chorobach autoimmunologicznych jelit.
Wartość graniczna – wymaga powtórzenia badania oraz dodatkowych testów (np. tTG IgA, endomysium IgA, biopsja jelita cienkiego). Ograniczenia i uwagi Test może dawać fałszywie ujemne wyniki u osób z całkowitym niedoborem IgA – w takich przypadkach zaleca się badanie przeciwciał klasy IgG. Pozytywny wynik nie jest wystarczający do jednoznacznej diagnozy celiakii; konieczna jest korelacja z objawami klinicznymi i, w razie potrzeby, potwierdzenie histopatologiczne.
Wynik może być podwyższony w niektórych chorobach autoimmunologicznych wątroby i tarczycy.