Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościową ocenę przeciwciał (IgG i/lub IgM) skierowanych przeciwko antygenowi PM‑1 w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał może świadczyć o aktualnym lub przeszłym kontakcie z czynnikiem wywołującym odpowiedź immunologiczną oraz o ewentualnym procesie autoimmunologicznym. Wskazania kliniczne Diagnostyka infekcji lub ekspozycji na patogeny zawierające antygen PM‑1.
Ocena reakcji immunologicznej w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neuroimmunologicznych. Monitorowanie przebiegu choroby i skuteczności terapii immunomodulującej. Badania przesiewowe w grupach podwyższonego ryzyka (np. dzieci z nawracającymi infekcjami, zaburzeniami zachowania).
Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest krew żylna pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę. Nie jest wymagana specjalna dieta ani post; zaleca się jedynie unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA).
Surowica jest poddawana wiązaniu z antygenem PM‑1 zamocowanym na płytce, a następnie wykrywana przy użyciu znakowanego przeciwciała wykrywającego ludzkie IgG/IgM. Intensywność sygnału optycznego jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnych przeciwciał przeciwko PM‑1; nie wyklucza jednak wcześniejszej ekspozycji, jeśli minął odpowiedni okres serokonwersji.
Pozytywny wynik (IgM) – sugeruje aktualny kontakt z antygenem PM‑1 lub wczesną fazę odpowiedzi immunologicznej. Pozytywny wynik (IgG) – wskazuje na przeszłą ekspozycję lub utrwaloną odpowiedź immunologiczną; w kontekście zaburzeń neurorozwojowych może być elementem oceny neuroimmunologicznej. Wysoki poziom IgG i IgM jednocześnie – może świadczyć o nawracającym lub przedłużonym procesie immunologicznym.
Interpretacja powinna zawsze uwzględniać pełen obraz kliniczny pacjenta oraz wyniki innych badań laboratoryjnych. Ograniczenia Możliwe fałszywie dodatnie wyniki w przypadku krzyżowej reaktywności z innymi antygenami. Wczesny okres po ekspozycji (pierwsze 5–7 dni) może dawać wynik fałszywie ujemny ze względu na brak jeszcze wytworzonej odpowiedzi przeciwciałowej. Nie jest testem diagnostycznym samodzielnym – wymaga potwierdzenia klinicznego.