Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał przeciwplemnikowych (ASA – antisperm antibodies) w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał może hamować prawidłowe przemieszczanie się plemników, ich zdolność do penetracji komórki jajowej oraz prowadzić do ich aglutynacji, co stanowi istotny czynnik immunologiczny niepłodności. Wskazania kliniczne Niejasne przyczyny niepłodności u par, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Powtarzające się poronienia lub nieudane próby zapłodnienia in vitro. Nieprawidłowe wyniki analizy nasienia (obniżona ruchliwość, aglutynacja plemników, niska liczba). Po operacjach narządów płciowych (np. wazektomia, jej odwrócenie, zabiegi chirurgiczne w obrębie układu rozrodczego). Po zakażeniach dróg moczowo‑genitalnych, które mogły wywołać odpowiedź immunologiczną.
W ocenie przyczyn niepłodności u partnerów osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, kiedy planowane jest potomstwo. Metoda Do oznaczenia ASA wykorzystuje się testy immunoenzymatyczne (ELISA) lub metodę MAR (Mixed Antiglobulin Reaction). Pobierany jest 5‑10 ml krwi żylnej, z której po wirowaniu uzyskuje się surowicę.
Surowica jest poddawana analizie w warunkach kontrolowanych, a wynik wyrażany jest jako stosunek optyczny (titer) lub jako wartość liczbową określającą stężenie przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna podaż przed badaniem. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych immunoglobulinach, lekach immunosupresyjnych lub niedawnych szczepieniach, które mogą wpływać na wynik.
Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał przeciwplemnikowych; przyczyną niepłodności mogą być inne czynniki. Im wyższy titer, tym większe prawdopodobieństwo, że przeciwciała wpływają na ruchliwość i zdolność fertilizacji plemników. Wysokie wartości tytułu (>1:64) często korelują z zaburzeniami morfologii i ruchliwości nasienia oraz z niższą skutecznością metod wspomaganego rozrodu.
Wynik dodatni u kobiety może wskazywać na przyjmowanie antygenów plemnikowych po stosunku płciowym lub po procedurach medycznych, co może wpływać na implantację zarodka. Znaczenie kliniczne Stwierdzenie przeciwciał przeciwplemnikowych pozwala lekarzowi dobrać odpowiednie strategie terapeutyczne, takie jak: Stosowanie technik wspomaganego rozrodu z selekcją plemników (np. ICSI – intracytoplasmic sperm injection). sterydy, globuliny anty‑immunologiczne) w wybranych przypadkach.