Cel badania Badanie aTPO (przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej) ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie autoprzeciwciał typu IgG skierowanych przeciwko enzymowi peroksydazie tarczycowej (TPO), niezbędnemu w syntezie hormonów tarczycowych. Podwyższony poziom tych przeciwciał wskazuje na autoimmunologiczną reakcję organizmu przeciwko własnej tarczycy. Wskazania kliniczne Diagnostyka pierwotnych chorób autoimmunologicznych tarczycy (np.
choroba Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa). Różnicowanie przyczyn niedoczynności lub nadczynności tarczycy. Monitorowanie przebiegu i skuteczności leczenia chorób autoimmunologicznych tarczycy. Ocena ryzyka rozwoju zaburzeń tarczycowych w ciąży. Ocena wpływu dysfunkcji tarczycy na rozwój neuropsychiczny, w tym na zaburzenia neurorozwojowe takie jak autyzm (ASD) czy zaburzenia uczenia się.
Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest krew żylna, z której pobiera się surowicę. Nie jest wymagana specjalna diety ani post; badanie może być wykonane w dowolnym momencie dnia. W przypadku pacjentek w ciąży lub osób przyjmujących leki immunosupresyjne zaleca się informację lekarza prowadzącego. Metoda Stężenie aTPO oznacza się najczęściej metodą immunologiczną, taką jak chemiluminescencyjny immunoenzymatyczny test (CLIA) lub enzymatyczny test ELISA.
Test wykorzystuje antygen peroksydazy tarczycowej przyłączony do nośnika, a następnie wykrywa związane z nim przeciwciała IgG przy pomocy znakowanego przeciwciała wtórnego. Interpretacja wyników Wartość normatywna (zależnie od laboratorium) zazwyczaj wynosi Wynik podwyższony (> 35 IU/mL) sugeruje obecność autoimmunologicznego zapalenia tarczycy; wyższe wartości mogą korelować z większą aktywnością choroby.
Wynik ujemny nie wyklucza całkowicie choroby autoimmunologicznej, zwłaszcza w początkowych stadiach. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych podwyższone aTPO mogą wskazywać na potrzebę dalszej oceny funkcji tarczycy, gdyż niedoczynność tarczycy w okresie prenatalnym i wczesnodziecięcym może wpływać na rozwój mózgu. Kod ICD Badanie jest klasyfikowane pod kodem O09, obejmującym diagnostykę autoimmunologicznych zaburzeń tarczycy.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Autoimmunologiczne procesy tarczycowe, wykrywane poprzez aTPO, mogą mieć wpływ na metabolizm hormonów tarczycowych, które odgrywają kluczową rolę w rozwoju mózgu. Dlatego oznaczenie aTPO jest istotnym elementem w kompleksowej ocenie pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie dysfunkcje tarczycy mogą nasilać objawy neurologiczne.