Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom charakterystycznym dla pemphigus (desmogleina 1 i 3) oraz pemphigoid (BP180 i BP230) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał potwierdza autoimmunologiczny charakter choroby i pozwala na monitorowanie jej aktywności. Wskazania kliniczne Podejrzenie kliniczne pęcherzowych chorób autoimmunologicznych: pemphigus vulgaris, pemphigus foliaceus, bullous pemphigoid.
Potrzeba potwierdzenia rozpoznania po badaniu histopatologicznym lub immunofluorescencji. Monitorowanie skuteczności leczenia immunosupresyjnego oraz ocena ryzyka nawrotu. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS) – ocena współistniejących chorób autoimmunologicznych, które mogą wpływać na przebieg neurologiczny i dermatologiczny. Materiał biologiczny Krew żylna – pobranie 5‑10 ml.
Surowica – odwirowana i odcedzona, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do 7 dni lub zamrożona przy –20 °C do 6 miesięcy. Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą enzymowo‑immunologiczną (ELISA) przy użyciu rekombinowanych antygenów: Desmogleina 1 i 3 – specyficzne dla pemphigus. BP180 (kolagen XVII) i BP230 – charakterystyczne dla pemphigoid.
Surowica pacjenta jest dodawana do płytki pokrytej antygenem, a następnie wykrywana jest wiązka IgG przy pomocy znakowanego enzymem przeciwciała wtórnego. Intensywność sygnału (OD) jest przeliczana na jednostki międzynarodowe (U/ml) na podstawie krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Wynik negatywny (poniżej wartości odcięcia, zazwyczaj Wynik dodatni – podwyższony poziom przeciwciał IgG; wskazuje na aktywną chorobę autoimmunologiczną.
Poziom tytularny – wyższe stężenie (np. > 100 U/ml) koreluje z większą aktywnością kliniczną i może wymagać intensywniejszej terapii. Monitorowanie – regularne oznaczanie pozwala ocenić skuteczność leczenia oraz wczesne wykrycie nawrotu. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga głodzenia. Próbkę pobiera się w warunkach sterylnych, najlepiej rano, aby zminimalizować wpływ ewentualnych fluktuacji hormonalnych.
Unika się pobierania krwi po intensywnym wysiłku fizycznym lub po podaniu leków immunosupresyjnych w ciągu ostatnich 48 godzin, co może wpływać na wynik. Uwagi kliniczne Wynik dodatni powinien być interpretowany w kontekście obrazu klinicznego, wyników histopatologii oraz innych testów immunologicznych (np.