Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał klasy IgA skierowanych przeciwko antygenom związanym z pemphigus (przede wszystkim desmogleina 1 i 3) oraz pemphigoid (BP180, BP230). Dzięki temu można potwierdzić autoimmunologiczne podłoże choroby pęcherzowej, ocenić jej aktywność oraz odróżnić formy IgA‑zależne od klasycznych IgG‑zależnych.
Wskazania kliniczne Podejrzenie pęcherzowych chorób autoimmunologicznych (pemphigus vulgaris, pemphigus foliaceus, bullous pemphigoid) z niejednoznacznymi objawami klinicznymi. Monitorowanie przebiegu i skuteczności leczenia u pacjentów, u których wykryto IgA‑przeciwciała. Rozpoznanie rzadkich odmian chorób pęcherzowych, w których dominują przeciwciała IgA (np. pemphigus herpetiformis, IgA‑mediated bullous pemphigoid).
Ocena współistniejących zaburzeń autoimmunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie podwyższony poziom autoantygenów może wpływać na przebieg kliniczny. Materiał biologiczny i metoda Materiał: krew żylna – surowica. Metoda: test immunoenzymatyczny (ELISA) lub pośrednia immunofluorescencja (IIF) z użyciem antygenów desmogleiny 1/3 oraz BP180/BP230, specyficznie oznaczonych przeciwciałami anty‑IgA.
Wynik podawany jest jako stosunek optyczny (S/CO) lub jako tytuł (dilucja) – wartości powyżej ustalonego progu uznaje się za dodatnie. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Należy unikać intensywnej terapii immunosupresyjnej (np. wysokie dawki kortykosteroidów, ryfoksyminy) w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe, aby nie zafałszować wyniku.
Po pobraniu krew pozostawia się do skrzepnięcia, następnie odwirowuje i pobiera się surowicę, którą przechowuje się w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy. Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność IgA‑przeciwciał przeciwko desmogleinie 1/3 lub BP180/BP230 wskazuje na IgA‑zależną postać pemphigus lub pemphigoid. Wyższy poziom przeciwciał może korelować z większą aktywnością choroby.
Wynik ujemny – brak wykrywalnych IgA‑przeciwciał nie wyklucza choroby, ponieważ większość przypadków klasycznych jest związana z przeciwciałami klasy IgG. W razie silnego podejrzenia klinicznego zaleca się dodatkowe badania (np. Wynik nieokreślony – wynik bliski granicy odcięcia wymaga powtórzenia badania lub dodatkowej oceny klinicznej.