Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgM skierowanych przeciwko bakteriom Mycoplasma pneumoniae. Obecność tych przeciwciał świadczy o niedawno przebytym zakażeniu, co jest istotne w diagnostyce infekcji układu oddechowego oraz w ocenie potencjalnych czynników wyzwalających zaburzenia neuroimmunologiczne, takie jak PANS/PANDAS. Wskazania kliniczne Ostre i podostre zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła o niejasnej etiologii.
Objawy neurologiczne lub psychiatryczne (np. nagły wzrost lęku, zaburzenia zachowania) podejrzewane o związek z infekcją Mycoplasma – w kontekście PANS/PANDAS. Ocena przebiegu choroby u pacjentów z rozpoznanym ASD, w których infekcje mogą nasilać objawy neurobehawioralne. Monitoring skuteczności terapii antybiotykowej w przypadkach potwierdzonej infekcji. Materiał biologiczny Jednorazowa próbka krwi żylnej – surowica (minimum 2 ml).
Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych i natychmiast odwirowana, a surowica zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej do czasu analizy. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga specjalnego postu; można pobrać próbkę w dowolnym czasie dnia. W przypadku jednoczesnego badania przeciwciał IgG zaleca się unikanie podawania antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem krwi, aby nie zakłócić odpowiedzi immunologicznej.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą Western blot, która polega na: Rozdzieleniu białek antygenu M. pneumoniae w żelu poliakrylamidowym. Transferze rozdzielonych białek na membranę nitrocelulozową. Inkubacji membrany z surowicą pacjenta, co pozwala na specyficzne wiązanie się przeciwciał IgM z antygenami. Detekcji kompleksu antygen‑przeciwciało przy użyciu znakowanego wtórnie przeciwciała przeciwko ludzkiej klasie IgM i reakcji chemiluminescencyjnej.
Wynik podawany jest jako obecność lub brak charakterystycznych pasm o określonej masie cząsteczkowej, odpowiadających specyficznym antygenom M. Interpretacja wyników Pozytywne IgM – wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję M. Wynik dodatni w połączeniu z objawami klinicznymi zwiększa prawdopodobieństwo etiologicznego udziału bakterii.
Negatywne IgM – nie wykryto przeciwciał IgM; infekcja może być nieobecna, wczesna (przed wytworzeniem odpowiedzi IgM) lub przeszła (przeciwciała już przeszły do klasy IgG). W razie niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania po 7‑10 dni lub wykonanie dodatkowych testów (np. PCR z wymazu z dróg oddechowych). Ograniczenia Możliwość fałszywie dodatnich wyników w wyniku krzyżowej reaktywności z innymi mykoplazmami lub bakteriami Gram‑ujemnymi.