Cel badania Test służy do oznaczenia przeciwciał antymitochondrialnych klasy M2 (AMA‑M2) w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał jest wysoce charakterystyczna dla pierwotnego zapalenia dróg żółciowych (PBC) oraz może występować w innych autoimmunologicznych chorobach wątroby. Wskazania kliniczne Podejrzenie pierwotnego zapalenia dróg żółciowych (PBC) – podwyższona cholestaza, świąd, zmiany w badaniach obrazowych wątroby.
Ocena przyczyn niejasnych podwyższonych enzymów wątrobowych, zwłaszcza fosfatazy alkalicznej. Monitorowanie przebiegu i skuteczności leczenia chorób autoimmunologicznych wątroby. Badania w ramach oceny współistniejących chorób autoimmunologicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie zwiększona częstość występowania autoimmunologii jest obserwowana.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF) lub testem ELISA, przy użyciu przygotowanego podłoża zawierającego mitochondria (np. wątroba i nerka szczurza) lub rekombinowane antygeny M2. Po dodaniu surowicy pacjenta, antygen‑przeciwciało tworzy kompleks, który jest wykrywany za pomocą znakowanego przeciwciała fluorescencyjnego (IIF) lub enzymatycznego (ELISA). Wynik podawany jest jako tytuł (np.
1:40, 1:80) lub wartość liczbową (IU/mL) wraz z zakresem referencyjnym. Interpretacja wyników Pozytywny wynik (obecność AMA‑M2) – wysoka swoistość (≈95 %) dla PBC; sugeruje dalszą diagnostykę (badania obrazowe, biopsję wątroby) oraz rozpoczęcie terapii. Negatywny wynik – nie wyklucza wczesnego stadium PBC; w razie silnych klinicznych podejrzeń zaleca się powtórzenie badania po kilku miesiącach lub zastosowanie dodatkowych markerów (np.
Wysokie miano przeciwciał może korelować z postępem choroby i nasiloną cholestazą, ale nie jest jedynym wskaźnikiem ciężkości. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Zaleca się, aby pacjent nie przyjmował w ciągu 24 h po badaniu preparatów immunoglobulinowych lub wysokich dawek kortykosteroidów, które mogą wpływać na wynik.
Pobranie krwi żylnej – 5 ml – z użyciem probówki bez antykoagulantu, po czym surowica jest oddzielana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy.