Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał antymitochondrialnych (AMA) skierowanych przeciwko antygenowi ETI – fragmentowi białka E2 kompleksu dehydrogenazy pirogronianowej.
Obecność tych przeciwciał jest charakterystyczna dla autoimmunologicznych chorób wątroby, takich jak pierwotna marskość żółciowa (primary biliary cholangitis), a także może wskazywać na ogólnoustrojową aktywność autoimmunologiczną, co jest istotne w diagnostyce niektórych zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Podejrzenie pierwotnej marskości żółciowej (PBC) lub innych autoimmunologicznych chorób wątroby.
Ocena przyczyn podwyższonych enzymów wątrobowych o niejasnym pochodzeniu. Badanie w ramach panelu diagnostycznego autoimmunologicznych zaburzeń, w tym w kontekście zespołów PANS/PANDAS oraz autyzmu, gdzie wykrycie AMA może sugerować udział mechanizmów autoimmunologicznych. Monitorowanie skuteczności terapii immunosupresyjnej u pacjentów z potwierdzonymi AMA.
Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie: Pacjent nie powinien przyjmować posiłku przez co najmniej 8 h przed pobraniem krwi; zaleca się unikanie leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) 48 h przed badaniem, jeśli nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Kod ICD: O05 (zgodnie z wewnętrzną klasyfikacją firmy).
Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z wykorzystaniem syntetycznego peptydu odpowiadającego fragmentowi antygenu ETI. Surowica pacjenta jest rozcieńczana i inkubowana na płytce pokrytej antygenem. Po związaniu przeciwciał z antygenem, dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciał wtórny, a następnie podsubstrat, którego przemiana jest mierzona spektrofotometrycznie.
Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (U/mL) lub jako stosunek (titer). Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność AMA przeciwko ETI wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo autoimmunologicznej choroby wątroby (np. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych może sugerować dodatkowy komponent autoimmunologiczny, wymagający dalszej oceny.