Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy pacjenta przeciwciał przeciw mikrosomom wątrobowo‑nerkowym typu 1 (LKM‑1). Obecność tych autoantygenów wskazuje na autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 2 oraz może pomóc w różnicowaniu przyczyn podwyższonego enzymu wątrobowego. Wskazania kliniczne Diagnostyka podejrzenia autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 2. Ocena przyczyn niejasnych podwyższeń aminotransferaz (ALT, AST).
Monitorowanie choroby u pacjentów z potwierdzonymi przeciwciałami LKM‑1. Rozpoznanie niektórych postaci toksycznego uszkodzenia wątroby wywołanego lekami (np. W badaniach przesiewowych w kierunku zaburzeń autoimmunologicznych u osób z zespołami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie obserwuje się podwyższoną częstość autoimmunizacji. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły obwodowej.
Metoda Wykrywanie przeciwciał LKM‑1 odbywa się najczęściej metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF) na preparatach z nerką i wątrobą szczurów lub myszy, ewentualnie metodą ELISA wykorzystującą rekombinowany enzym cytochromu P450 2D6 jako antygen. IIF: Rozcieńczenia surowicy (np. 1:20, 1:40, 1:80) nakładane na przygotowane sekcje tkanek, następnie znakowanie przeciwciałami wtórnymi z fluorochromem i ocena pod mikroskopem fluorescencyjnym.
ELISA: Przeciwciała wiążą się z przymocowanym antygenem, a następnie są wykrywane przy użyciu enzymatycznego podłoża; wynik podaje się w jednostkach IU/ml lub w tytule. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Pobranie krwi w stanie spoczynku, najlepiej po co najmniej 8‑godzinowej przerwie na jedzenie, aby uniknąć wpływu ostrej hipoglikemii na wyniki biochemiczne.
Interpretacja wyników Wynik dodatni (titer ≥1:40 lub wartość ELISA > 20 IU/ml): sugeruje obecność przeciwciał LKM‑1 i wymaga dalszej oceny klinicznej pod kątem AIH‑2, zwłaszcza w połączeniu z dodatnimi ANA lub SMA oraz charakterystycznym obrazem histopatologicznym wątroby. Wynik ujemny: nie wyklucza innych form autoimmunologicznego zapalenia wątroby (np. typ 1) i nie wyklucza chorób wątrobowych o innym podłożu.
Fałszywie dodatnie: mogą wystąpić w chorobach autoimmunologicznych innych niż AIH (np. toczeń, zapalenie tarczycy) lub po podaniu niektórych leków. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi Badania wykazują zwiększoną częstość występowania przeciwciał autoimmunologicznych u części osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.