Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom mikrosomalnym pochodzącym z komórek nerek i wątroby (tzw. przeciwciała LKM – liver‑kidney microsomal). Obecność tych przeciwciał jest charakterystyczna dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 2 oraz może występować w niektórych chorobach autoimmunologicznych nerek. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 2.
Ocena przyczyn podwyższonych enzymów wątrobowych, gdy wyniki ANA i SMA są niejednoznaczne. Monitorowanie przebiegu i skuteczności leczenia immunosupresyjnego w AIH. Diagnostyka różnicowa chorób autoimmunologicznych nerek, np. zapalenia kłębuszkowego z udziałem układu immunologicznego. Badanie w kontekście współistniejących zaburzeń autoimmunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD, PANS/PANDAS), gdzie podwyższona aktywność układu odpornościowego może wpływać na przebieg choroby. Metoda Próba wykonywana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji pośredniej. Surowica jest inkubowana z przygotowanymi antygenami mikrosomalnymi; w przypadku obecności specyficznych przeciwciał dochodzi do ich wiązania.
Detekcja odbywa się przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego, a wynik jest wyrażany jako stosunek optyczny (OD) w stosunku do kontrolnego próbki. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się pobranie próbki w stanie spoczynku, najlepiej rano, po co najmniej 8‑godzinnym okresie postu, aby uniknąć wpływu lipidemii na wynik.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał LKM wskazuje na autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 2; wymaga dalszej oceny klinicznej i histopatologicznej wątroby. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał LKM; nie wyklucza innych typów AIH (np. typ 1) ani innych przyczyn uszkodzenia wątroby. Wynik nieokreślony – konieczne powtórzenie badania lub zastosowanie alternatywnej metody (np.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi U niektórych pacjentów z autyzmem (ASD) lub zespołami PANS/PANDAS obserwuje się podwyższoną aktywność autoimmunologiczną, w tym obecność przeciwciał przeciwko różnym antygenom tkankowym. Badanie przeciwciał LKM może stanowić element szerszej oceny immunologicznej, pomagając wykluczyć lub potwierdzić współistniejące choroby autoimmunologiczne, które mogą wpływać na przebieg i leczenie zaburzeń neurorozwojowych.