Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom mięśni poprzecznie prążkowanych (tzw. antyciała przeciw mięśniom szkieletowym). Obecność tych przeciwciał jest charakterystyczna dla niektórych chorób autoimmunologicznych układu nerwowo-mięśniowego, takich jak miastenia gravis, zapalenie mięśni (polimialgia, dermatomialgia) oraz może wskazywać na współistniejące zaburzenia immunologiczne.
Wskazania kliniczne Podejrzenie miastenii gravis, zwłaszcza w przypadkach seronegatywnych (brak przeciwciał przeciw receptorowi acetylocholiny). Diagnostyka zapalenia mięśni – polimialgii, dermatomialgii i innych zapaleń mięśniowych. Ocena ryzyka wystąpienia nowotworu przyrostowego (np. tymoma) u pacjentów z objawami miastenii.
Badanie w ramach panelu autoimmunologicznego przy podejrzeniu zaburzeń immunologicznych współistniejących z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS). Monitorowanie odpowiedzi na terapię immunosupresyjną w chorobach autoimmunologicznych mięśni. Materiał Krew żylna – 5 ml pobrana do probówki bez antykoagulantu. Surowica – po odwirowaniu próbki, przechowywana w temperaturze –20 °C do momentu analizy.
Metoda Wykrywanie przeciwciał odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunoblotem, które umożliwiają ilościową ocenę stężenia przeciwciał IgG przeciwko wybranym antygenom mięśniowym (np. Testy są kalibrowane względem standardów międzynarodowych, a wyniki podaje się w jednostkach IU/ml lub jako stosunek do wartości kontrolnej. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków, chyba że lekarz zleci inaczej (np.
odstawienie immunoglobulin lub terapii immunosupresyjnej na 48 h). Pacjent powinien być w stanie spoczynku, bez ostrej infekcji. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wyklucza jednak choroby, zwłaszcza w początkowych stadiach. Wynik dodatni – obecność przeciwciał w stężeniu powyżej ustalonego progu (zwykle > 20 IU/ml). Wysokie wartości (> 100 IU/ml) są silnie skorelowane z cięższą postacią miastenii i obecnością tymoma.
Wynik nieokreślony – wynik bliski granicy; zaleca się powtórzenie badania lub dodatkowe testy (np. przeciwciała przeciw receptorowi acetylocholiny). Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Coraz więcej badań sugeruje, że niektóre zaburzenia neurorozwojowe, w tym autyzm (ASD) oraz zespoły PANS/PANDAS, mogą mieć komponent autoimmunologiczny.