Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał przeciw mięśniom gładkim (anti‑smooth muscle antibodies, ASMA) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał jest charakterystyczna dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby (autoimmune hepatitis) oraz może występować w innych chorobach autoimmunologicznych. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby (ICD‑10 K71.0).
Ocena aktywności choroby autoimmunologicznej u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem. Różnicowanie przyczyn podwyższonego aminotransferaz – wykluczenie przyczyn autoimmunologicznych. Badanie w kontekście zespołów neuroimmunologicznych, takich jak PANS/PANDAS, gdzie współistnieją zaburzenia autoimmunologiczne. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do testu pobiera się 5 ml krwi żylnej do probówki z żelatyną (surowica).
Przed pobraniem nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków, chyba że lekarz zleci inaczej (np. odstawienie leków immunosupresyjnych przed badaniem). Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji pośredniej. Próbka surowicy jest inkubowana z antygenem pochodzącym z mięśni gładkich, a następnie wykrywana jest obecność specyficznych przeciwciał przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego.
Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnych ASMA; nie wyklucza jednak innych przyczyn choroby wątroby. Pozytywny wynik – obecność przeciwciał, co w połączeniu z klinicznymi objawami i wynikami innych badań (np. ANA, anty‑LKM‑1) wspiera diagnozę autoimmunologicznego zapalenia wątroby. >1:80) sugerują aktywny proces autoimmunologiczny; niskie tytuły mogą być obserwowane w stanach podostrej immunizacji.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Badanie ASMA może być użyteczne w ocenie ogólnego obrazu autoimmunologicznego u osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie współistniejące procesy autoimmunologiczne mogą wpływać na przebieg neurologiczny i zachowanie.