Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał IgG skierowanych przeciwko Listeria monocytogenes w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub o nabytej odporności po kontaktu z drobnoustrojem. Wskazania kliniczne Diagnostyka przebytej listeriozy (ICD‑10: A05.0) – szczególnie istotna u osób, u których infekcja mogła wywołać powikłania neurologiczne.
Ocena statusu immunologicznego przed planowanymi zabiegami medycznymi lub w okresie ciąży. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS), gdy istnieje podejrzenie, że wcześniejsze zakażenie Listerią mogło wpłynąć na przebieg choroby. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po leczeniu antybiotykowym. Metoda Test przeprowadzany jest metodą enzymowo‑immunologiczną (ELISA). Do analizy wykorzystywana jest surowica pobrana z żyły.
Procedura obejmuje: Koagulację krwi i odwirowanie w celu uzyskania czystej surowicy. Dodanie próbki do płytki pokrytej antygenem Listeria monocytogenes. Wiązanie specyficznych przeciwciał IgG z próbki z antygenem. Detekcję kompleksu antygen‑przeciwciało przy użyciu enzymu, co generuje sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia IgG. Kwantyfikację wyniku przy pomocy spektrofotometru (odczyt absorbancji).
Interpretacja wyników Negatywny / niska wartość – brak dowodów na przebyte zakażenie Listerią lub brak odpowiedzi immunologicznej (np. wczesna faza zakażenia, immunosupresja). Pozytywny / podwyższony poziom IgG – wskazuje na przeszłą infekcję, zwykle występującą co najmniej 2‑3 tygodnie przed pobraniem próbki; przeciwciała mogą utrzymywać się przez miesiące lub lata.
Wysoki poziom IgG – może sugerować długotrwałą ekspozycję, nawrót lub przewlekłe nosicielstwo bakterii; w połączeniu z objawami klinicznymi wymaga dalszej oceny. Test nie jest przeznaczony do wykrywania ostrej infekcji – w tym celu stosuje się oznaczenie przeciwciał IgM lub badania mikrobiologiczne (posiew, PCR). Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna diety ani post. Zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania.
Informowanie laboratorium o przyjmowanych lekach, zwłaszcza antybiotykach i immunosupresyjnych. W przypadku kobiet w ciąży – konsultację z lekarzem prowadzącym. Ograniczenia i uwagi Wynik może być wpływany przez: Cross‑reaktywność z innymi bakteriami Gram‑plus (np. Stan układu odpornościowego pacjenta – w immunosupresji poziom IgG może być zaniżony. Brak dostępności danych referencyjnych dla niektórych grup wiekowych, co wymaga interpretacji w kontekście klinicznym.