Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgA przeciwko patogenowi Listeria monocytogenes. Obecność tych przeciwciał świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu, szczególnie w obrębie błon śluzowych, co jest istotne w diagnostyce listeriozy (ICD‑10 A05.0). Wskazania kliniczne Podejrzenie listeriozy u osób z objawami gastro‑enterologicznymi, gorączką, zapaleniem opon mózgowo‑rdzeniowych lub sepsą.
Ocena ryzyka zakażenia u kobiet w ciąży, noworodków oraz osób z osłabioną odpornością. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS), gdy istnieje podejrzenie, że wcześniejsze zakażenie Listerią mogło wpłynąć na rozwój neurologiczny. Monitorowanie przebiegu leczenia antybiotykowego u pacjentów z potwierdzonym zakażeniem.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą pośredniego immunoenzymatycznego testu (ELISA) z użyciem antygenu Listeria monocytogenes adsorbowanego na powierzchni płytki. Surowica pobrana z krwi żylnej jest rozcieńczana i inkubowana z antygenem. Wykrycie związku antygen‑przeciwciało IgA odbywa się przy pomocy enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego, a wynik jest odczytywany spektrofotometrycznie.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – wskazuje na aktywną lub niedawną infekcję Listerią. W połączeniu z objawami klinicznymi może potwierdzić diagnozę listeriozy. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgA; nie wyklucza jednak wczesnego stadium infekcji (przed wytworzeniem odpowiedzi IgA) lub późniejszego stadium, w którym dominują inne klasy immunoglobulin.
Wartość progowa – ustalana indywidualnie przez laboratorium; zazwyczaj wynik powyżej 1,1 jednostki uznaje się za dodatni. Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku autoimmunologicznych zaburzeń immunologicznych lub po niedawnej szczepionce przeciwko Listerii (jeśli stosowana). Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki wymagana jest krew żylna.
Przed pobraniem nie ma konieczności specjalnej diety ani postu, jednak zaleca się unikanie intensywnej aktywności fizycznej w dniu pobrania. W przypadku podejrzenia ostrej infekcji można pobrać próbkę przed rozpoczęciem antybiotykoterapii, aby uzyskać najbardziej wiarygodny wynik.