Przejdź do treści

P/c przeciw komórkom Purkinjego

Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał skierowanych przeciwko komórkom Purkinjego – dużym neuronowym komórkom móżdżku, które odgrywają kluczową rolę w koordynacji ruchowej. Obecność tych autoprzeciwciał jest charakterystyczna dla autoimmunologicznych zapaleń móżdżku, zespołów paraneoplastycznych oraz może wskazywać na immunologiczne mechanizmy leżące u podstaw niektórych zaburzeń neurorozwojowych.

Wskazania kliniczne Ostre lub postępujące objawy ataksji, zaburzenia mowy (dysartria) oraz inne objawy dysfunkcji móżdżku. Podejrzenie zapalenia móżdżku o podłożu autoimmunologicznym. Paraneoplazmatyczne zapalenie móżdżku – szczególnie przy nowotworach płuc, jajnika, piersi i trzustki. Objawy neurologiczne nie wyjaśnione innymi badaniami, w tym w kontekście zespołów PANS/PANDAS.

Ocena immunologicznego udziału w zaburzeniach neurorozwojowych, takich jak ASD, gdzie niekiedy obserwuje się podwyższony poziom przeciwciał przeciwko antygenom móżdżkowym. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna. Próbka musi być pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, aby mogła się zsiąść i uzyskać surowicę.

Nie jest wymagana specjalna dieta ani post – wystarczy, że pacjent nie przyjmuje leków przeciwzakrzepowych w ciągu 24 h przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Metoda Wykrywanie przeciwciał przeciwko komórkom Purkinjego najczęściej odbywa się metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF) na preparatach tkankowych móżdżku ssaków (zwykle małp lub myszy).

Alternatywnie, w niektórych laboratoriach stosuje się testy ELISA, wykorzystujące oczyszczone antygeny Purkinjego. Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wyklucza jednak wszystkich form autoimmunologicznego zapalenia móżdżku. Pozytywny wynik – obecność przeciwciał; zazwyczaj podawany jest w postaci miana (np. Wyższe miano zwiększa prawdopodobieństwo klinicznego znaczenia.

Wynik należy zawsze interpretować w kontekście obrazu klinicznego oraz wyników innych badań (np. MRI móżdżku, badania onkologiczne). Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badanie przeciwciał przeciwko komórkom Purkinjego może dostarczyć dodatkowych informacji w ocenie pacjentów z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się dysfunkcję móżdżku oraz zaburzenia immunologiczne.