Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie w surowicy przeciwciał przeciwko komórkom Leydiga – komórkom produkującym testosteron w jądrach. Obecność takich autoprzeciwciał może wskazywać na autoimmunologiczne uszkodzenie tkanki Leydiga, co wpływa na produkcję hormonów płciowych i proces spermatogenezy.
Wskazania kliniczne Ocena przyczyn niepłodności męskiej (ICD‑10 N46) Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia jąder (orchitis) lub zespołu anty‑Leydiga Nieprawidłowe wyniki hormonalne (niski poziom testosteronu, podwyższony LH/FSH) nie wyjaśnione innymi badaniami Monitorowanie terapii immunosupresyjnej u mężczyzn z rozpoznanym autoimmunologicznym uszkodzeniem gonad Materiał badania Krew żylna – surowica (próbka pobrana w warunkach ambulatoryjnych) Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencję pośrednią, w której antygeny pochodzące z komórek Leydiga są przyłączane do powierzchni płytki.
Następnie surowica pacjenta jest dodawana; obecność przeciwciał wiąże się z antygenem, a dalsze etapy pozwalają na ich ilościowe oznaczenie przy pomocy enzymatycznego lub fluorescencyjnego sygnału. Interpretacja wyników Wynik podawany jest zwykle jako stosunek (titer) lub jako jednostki międzynarodowe (IU/ml). Negatywny wynik – brak wykrywalnych przeciwciał; nie wyklucza jednak innych przyczyn niepłodności.
Pozytywny wynik – obecność przeciwciał przeciwko komórkom Leydiga, co może wskazywać na autoimmunologiczne uszkodzenie tkanki Leydiga i wymaga dalszej diagnostyki, np. badania poziomu testosteronu, USG jąder oraz oceny innych autoprzeciwciał. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Próbka pobierana jest z żyły po standardowej procedurze pobierania krwi.
Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w dniu pobrania, jeśli to możliwe, aby nie zafałszować wyniku.